İçim gidiyordu ona, her şeyine. Gülüşüne, bakışına, sesine, kokusuna, kimselere benzemeyen dürüstlüğüne, idealistliğine, nefsine hâkim oluşuna, ahlakına, çalışkanlığına, adamlığına. Hayrandım sevdiğimin her zerresine, her parçasına.
Reklam
Gülümsedi, ben en çok gülümseyişini sevdiğim içindir mi bilmem, o gülümsediğinde unutuverdim kötü hissettiğimi.
Puan vermedi·144 syf.·
72 günde okudu
·2025 12. kitabı
Gülümse, bahar olsun can evimin kışları
Ağlama; hasbahçenin çiçekleri soluyor
Süzülürken, yüzüne vurulan gözyaşları
Bende zehir damlası, sende zerrin oluyor
Reklam