Bitmeyen GeceEdebiyat
Bir gece başladı yıldızsız, aysız
Ne horoz öttü, ne sabah oldu.
Kibritler ıslaktır, çakmağım yaysız
Dar odam edebi ışıksız kaldı.
Bırakmaz yakamı, dört yanım duvar
Ne kapı, ne baca, ne pencere var
Ne mektup gönderir sevdiğim dostlar
Ne de bir tanıdık kapımı çaldı.
Bir zaman karnımı doyuran toprak
Üstüme gölgelik, altımda yatak
Hiç ümit etmezken olacağa bak
Nihayet ağzıma, gözüme doldu.
Ve işte dünyada en son arkadaş
Başımın ucunda dikili taş
Bitti, doğduğum gün başlayan savaş,
Kainat benimle beraber öldü...