Hatice Güngör
@HG_karaca
“İçime çektiğim hava değil, gökyüzüdür.”Bu gökyüzü, tüm bu yalnızlığımın, bu yeni başlangıcın sessiz bir tanığı.
Reklam
Kıymet bilmek için hep bir şeyleri kaybetmek mi lazım ?
Nefes alabilmenin ne büyük bir nimet olduğunu o an tüm hücreleriyle anlamıştı; mutluluk için başka hiçbir şeye gerek yoktu, sadece nefes almak yeterliydi. Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu
Bu adam, sanki yanlış bir çağda doğmuştu; dünyaya ya çok erken gelmiş ya da çok geç kalmıştı. Bütün suçu buydu belki: fazla erken, fazla berrak, fazla kendisi olmak.
“İnsanım ve insani olan hiçbir şey bana yabancı değildir”
Köylü sınıfı diye bir sınıf var mı? “Hayır, yok,“dedi biri, “köylülük bir sınıf değil bir üretim biçimidir“
Reklam