Bişnevhiç
@HICM
Yürek defterimden...Hepsi Hiçe...
Allah insanın yarattığı en güzel varlıktır.
Kalbizm Burası benim gönülhânem, kendi kalemim/kelâmım.
H
İ
Çim
Kalbizm Burası benim gönülhânem, kendi kalemim/kelâmım.
H
İ
ÇimGökhan Birben/Dumanlı DağlarKalbizm
open.spotify.com/track/28JLRmKRG...
Funduk dalda saklanur
Yaprağinun ardina
Ancak ben yaraşurum
Yarum senun aduna
Goy funduği çuvala
Sıkı bağla ağzini
İstemiyrum desan da
Pirak öpem ağzuni
Habu dereler derin
İçine var baluklar
Yerun dibine batsun
Gaybana sevdaluklar
Elumdadur orağum
Savurur da biçerum
Söylasana sevduğum
Niye senden yirağum...
...Bişnev...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Arap BayraklarıAlıntı
Arapların tarihindeki renkler, modern bayraklardan çok önce, hilafetlerin sembollerinde yaşamaya başlamıştı.
Siyah, Abbasiler’in rengiydi. Bağdat’tan yönettikleri devasa imparatorlukta, siyah sancaklar "Abbas’ın soyundan gelmek" iddiasının simgesiydi. İşte bu sebeple de ışid (daeş) de bu siyah zeminli (üzerine kelime-i tevhid içeren) bayrağı kullandı.
Beyaz, Emeviler’e aitti. zira onlar, kendi tabirleri ile "karanlığa karşı ışık" iddiasındaydı ve Abbasi rengine karşı muhalefet dolayısıyla beyaz seçmek politik bir karşı hamleydi.
Yeşil, Hz. Muhammed’in (sağ) kabilesi Kureyş’in rengi olarak bilinir. Hz. Muhammed'in kızı Fatıma'dan gelen Fatımi Hanedanlığı olarak da geçer. aynı zamanda hem şii, hem de sünni taraflar tarafında, ortak olarak İslâm rengi gibi kabul gördü.
Kırmızı ise Haşimi kabilesinin, yani Hz. Muhammed’in soyundan gelenlerin, özellikle de Hicaz ve Levant bölgelerindeki Arapların rengiydi.
Yani dört renk, tarih boyunca dört farklı Arap soyunun, kendi içindeki bölünmenin ama en çok da hilafetin sembolüydü. Daha sonra 1916 yılında, Şerif Hüseyin, "why not both." "neden hepsi bir olmasın?" şeklinde bir iddia ortaya attı. Çünkü Osmanlı’ya karşı Arap isyanını başlatılırken ortak bir simge olmalıydı ve tarih sahnesine bu şekilde Pan-Arap renkleri çıktı: siyah, beyaz, yeşil ve kırmızı. Nihayetinde bu bayrak, Osmanlı’ya karşı isyan savaşlarında kullanıldı, ama sonra neredeyse tüm arap dünyasının "birlik sembolü" oldu. Bugün bir çok Arap ülkesinin bayrağı dikkat edilirse, o isyanın izlerini hala taşımaktadır.
Ürdün: 1916 bayrağının neredeyse aynısı sadece dizilim farklı ve kırmızı üçgenin ortasına beyaz yedi köşeli bir yıldız eklenmiş.
Filistin: Ürdün bayrağı ile aynı sadece yıldız yok.
Suriye (eski): Pan-Arap renkleri ve 1958-61
Deli boyaHiçbirşey
Paslı, minik teneke kutudan taşan boya dikkatini çekti. Bulduğu paslı çivi yardımıyla açtığı teneke kutunun içine daldırdı sevinçle bir çocuk gibi parmaklarını. Odanın kirden ve nemden kararmış duvarına teker teker dokundurduğu parmaklarındaki kan kırmızısı boyalarla çiçekler çizdi...
"Tüm aynı cins çiçekler aynıydı yeryüzünde, tüm aynı cins hayvanlar aynı sesi çıkarıyordu; kedi eşek sesiyle anırsaydı mesela, arı kükreseydi aslan gibi, küçük kuşlar mee'leseydi, köpekler hiç olmadığı kadar 'gaak'lasaydı, inekler 'cik cik' diyerek otlasaydı, aslanlar horoz gibi haykırsaydı, salyangozlar miyavlasaydı...Belki o zaman bizim gibi insanlar da gerçek insan olur muydu?" diye geçirirken içinden; köyün çocuklarının fırlattığı taşlardan biri alnına gelince sarsılıp yere düştü köhne duvarın dibine... Alnından sızan kırmızılık karıştı parmak uçlarına ve sonra duvardaki az evvel çizdiği çiçeklere... Kanıyla parmak uçlarından çiçeklere karıştı kalbindeki sevgi, adı "mahallenin delisi"ne çıkmış otuz yaşını aşmış bu garibin... Hava kararmadan kalkıp, çocukların çekiştirme, küfür ve tükürükleri arasında âmâ nenesinin yanına koştu. "Nene" dedi. "Ben boya olmak istiyorum kıpkırmızı." ...Bişnev...