Hiçbirşey
1 üyeTakip
Anlamsızlıkta arayış
Deli boyaHiçbirşey
Paslı, minik teneke kutudan taşan boya dikkatini çekti. Bulduğu paslı çivi yardımıyla açtığı teneke kutunun içine daldırdı sevinçle bir çocuk gibi parmaklarını. Odanın kirden ve nemden kararmış duvarına teker teker dokundurduğu parmaklarındaki kan kırmızısı boyalarla çiçekler çizdi...
"Tüm aynı cins çiçekler aynıydı yeryüzünde, tüm aynı cins hayvanlar aynı sesi çıkarıyordu; kedi eşek sesiyle anırsaydı mesela, arı kükreseydi aslan gibi, küçük kuşlar mee'leseydi, köpekler hiç olmadığı kadar 'gaak'lasaydı, inekler 'cik cik' diyerek otlasaydı, aslanlar horoz gibi haykırsaydı, salyangozlar miyavlasaydı...Belki o zaman bizim gibi insanlar da gerçek insan olur muydu?" diye geçirirken içinden; köyün çocuklarının fırlattığı taşlardan biri alnına gelince sarsılıp yere düştü köhne duvarın dibine... Alnından sızan kırmızılık karıştı parmak uçlarına ve sonra duvardaki az evvel çizdiği çiçeklere... Kanıyla parmak uçlarından çiçeklere karıştı kalbindeki sevgi, adı "mahallenin delisi"ne çıkmış otuz yaşını aşmış bu garibin... Hava kararmadan kalkıp, çocukların çekiştirme, küfür ve tükürükleri arasında âmâ nenesinin yanına koştu. "Nene" dedi. "Ben boya olmak istiyorum kıpkırmızı." ...Bişnev...
Somun ve KanHiçbirşey
Göğsünde haftalardır özenle zor günleri için saklayıp herkesten sakındığı küflü bir somun ekmeğe sarılmıştı sımsıkı. Yıkıntılar arasından doğrulup bir soteye sokulduğunda üşümekten uyuşmuş elini göğsündeki somuna götürdü. Susuzluktan kurumuş ve çatlamış dudakları istemsizce diliyle harekete geçti ve yeme eylemine geçti. Sıcak, tazecik ve lezzetli somunu damağında adeta eriterek yedikçe kendinden geçmiş halde "ahhh!" diye bir inleme duydu. Toz duman içindeki grileşen alçak zemin atmosferinde kulakları güçlükle, silah sesleri ve çınlamalar arasından duyduğu "ahhh!" sesine dikkat kesildi ve gözleri bir kartal keskinliğiyle açıldı... Yanı başında ne kadar zamandır kanlar içinde yaralı halde yattığını bilmediği kişiyi görüp irkilerek kendine geldi. Olan bitenin gerçek olup olmadığını anlamak için göğsündeki somunda sımsıkı tuttuğu eline baktı bir umutla... Sıcacık somun al rengine dönmüştü bir ısırık yenilmeye hasret. Doğrulmayı denedi ayaklarını karnına çekip, başaramadı. Silahı uzanıp alacağı mesafeden az öteye düşmüştü. "Somun" dedi. "Kan" dedi. "Ahhh!" dedi. Kaybolmuştu yanında gördüğü gölge... Çok uzaktaydı bir gün koşarak gelecek olan umut... Eli usulca yana düştü, somun ayrıldı göğsünden dudakları güçlükle kımıldanıp "Elveda Umut!" derken... Bişnev...
Reklam
Bozuk plakHiçbirşey
Gelip giden yıllar, aylar, haftalar, günler, saatler, dakikalar değil biz sayıyoruz olduğumuz yerde yaşamın kazıklarından pay alıp... Çok da umrunda 2025 in, daha dünkü altına sıçan çocuk değil miydi? Büyümüş de bir de gidiyormuş bak hele sen! Ölmüşsün ölmüş farkında olmadan... Ah bi elime geçirirsem seni 3000 yıl sarılcam... Bişnev...
Reklam