İşte, savaş denilen kanlı ziyafetin burası mutfağı. Orada insan parçaları, gelip geçiyor. Savaş büyük isimler yapıyor, siyaset adamlarının, kumandanlarının heykelleri yapılıyor, halk onlara tapıyor. Halbuki burada, iki dakikada gelip geçen büyük ruhları kimse ne biliyor, ne anıyor.
Halide: ilk görüşte onu anlamak güçtü. Mustafa Kemal Paşa deniz fenerini hatırlatıyordu. Işık saldığı zaman göz kamaştıracak kadar parlak, fakat ışık söndüğü zaman bir şey görmek ihtimali yok. Bu ilk konuşmada onu anlamak kabil değildi.
Tarih 6 Haziran 1919’du. İstanbul’da düzenlenecek mitinglerde ilk defa kadınlarda konuşacaktı. O zulme uğramış bir milletin sesi oluyordu, karalar giymiş milleti temsil ediyordu. “Milletler dostumuz, hükümetler düşmanımız” sözünü herkese ezberletti Halide. (S:110)