Gözlerimi kapatıp seyrine daldığım
Dalıp hicranın ateşi ile kavrulduğum
Ne senle ne senden uzaktayım
Bir bak, füsununa ben uzaktamıyım
Hüseyin Karaaslan
Kâf dağının zirvesinde bir zümrütte olsan
Buzdağın görünmeyenide
Ve sen şarkta ben garpta olsam
Bir ân kadar ancak uzaksın
Gözlerinde her ân yansıyabilmek
Gülüşünün seyrinde ömür biçmek
Sesinin nârinliği ile var olabilmek
Yaşamak budur ancak yaşamak...
Her ân ve her şeyde var olabilmek
Sonsuz olabilmek
sanki hiç zaman geçmemiş hiç ölmemeşiz
Ve her zaman güzel kalabilmek
Hüseyin Karaaslan
Susmakla ne çok şey anlatırmış insan
Ayak seslerinin birbirine karıştığı
Gece lambalarının yerden yansıdığı
Ve soğuk, sessiz ve uzaklara dalmış bir yüz.
Bir saniyede bir adım ve anılar zinciri
Her söz bir göz yaşı ve yağmur
Toprak nasiplendi aynı anda hem rahmetten hem acıdan
Gülün dikeni bir damla yaştan, güzelliği bir damla yağmurdan
Hüseyin Karaaslan
Bir yağmurdu gözlerimdeki yaşlar
Toprakla buluşmasına engel olunamazdı
Yeşermek için toprağa değmeliydi
Ve ikimizi o toprağa gömmeliydim
Üstünü örtmeli ve gözuaşımla sulamalıydım..