Hasbahçesinde ömrün yakın olmaz bana gül
Bîzârım ümidime kurulan her tuzaktan
Tutuştu o lâcivert hayâle düşen kâkûl
Bakanlar baktı sana; ben uzaktan uzaktan
Yağmur, duysam içimin göklerinden sesini,
Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir,
Yıldırımlar parçalar çirkefin gövdesini,
Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir,
Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından,
Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından.
Umutlarım ölüyor sokak aralarında
Lisanım ıstırabın kahrıyla sessizdir ey
Bunalıyor, ağlamak istiyorum. Nafile
Gözlerim kıvılcımlar dergâhı, yaşsızdır ey
Muamma ummanıdır sinemin; andır vefa
Vehimdir, ihtirastır bedenim, başsızdır ey
Visalin esrarına hayranım, ama heyhat
Hicret ah, belki hicret; buğday başaksızdır ey