Başlarında kitabı sevmeyeceğimi düşünüp beklentisizce okumaya devam ederken ilerledikçe kendimi kaptırdım. Kendimi Mihraplar’ın mahallesinde gibi hissetmeye başladım. Sanki onların dükkanına bakan bir yerden her şeyi kendim görüyormuş hissine kapıldım. 90 lı yılların sonuna doğru Hasköy’de bir mahallede geçen hikayemiz kadın baş karakterlerimizin hayatlarını sımsıcak bir şekilde gözler önüne seriyor.
Mutsuz olacaksam olayım. Nedir yani? Yeter ki şu mutsuzlukta benim de payım olsun istiyorum. Bile isteye ateşe atılırsam, göz göre göre kalbim kırılırsa, kendi ellerimle sonunu getirirsem, belki şöyle derim: Ben yaptım.