Çocukluk çoklarımız için bir gül bahçesidir. Bu algı hakikate tetabuk etmez oysa, belleklerimiz, hayata ufak adımlarla sokulmaya çalıştığımız o günlerin üzerine çoktan bir gün ışığı düşürmüştür. Gün ışığı o günleri bize olduğundan daha pırıltılı gösterir. Bunun nedeni çocukluktaki pek çok sıkıntı verici hadisenin bir kalemde unutuluvermesi değil, daha ziyâde, çocukluk dünyasındaki ebedî zaman ya da zamansızlık algısıdır.
Geçmişin erdemi "Kendini bil!" sözünde yoğunlaşıyordu, bugünün dünyası "Kendin ol!" diyor. "Kendin olmak için kendini göstermen gereken bir çağda yaşıyorsun."