Bu halimizle hepimiz acınmaya layığız; ama kendi kendimize acımalıyız. Başkasına merhamet etmek, ondan daha kuvvetli olduğumuzu zannetmektir ki ne kendimizi bukadar büyük ne de başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur... Artık gidelim mi?
İnsanlara kızmama imkanım yoktu, çünkü insanların en kıymetlisi, en iyisi, en sevgilisi bana en büyük kötülüğü etmişti; diğerlerinden başka şey beklenir miydi?