H.tugce
@H_tugce
Allah tan korkuyorum diyenlerden bolca bolca korktuğumuz bir zaman
Reklam
GÜÇLÜ KADINLAR
Güçlü kadınlar vardır, her işlerini kendileri halletmeye çalışan. Anne babaları tarafından böyle yetiştirilen. Evdeki tüm tamirat, tadilat işlerinden anlarlar. Bir erkeğe mecbur kalmadan da hayatlarını devam ettirebilirler. Faturalarını kendileri yatırırlar. Hemen hemen tüm işlerini kendileri yaparlar. Hatta etraflarının yükünü de üstlenirler. Özgürlüğü severler, dik durmayı da, güçlüdürler çünkü...
Âşık olduklarında hissederek yaşarlar. Aşklarına kurallar koymadıkları gibi büyük beklentilere de girmezler. Sevdiklerine problem çıkarmazlar. Bütün gün çalışıp durduktan sonra, akşamları yorgun da olsalar sevgilileri buluşalım dediğinde, hemencecik hazırlanıp sevgililerinin onları evden almalarına gerek kalmadan, o her neredeyse onun olduğu yere giderler.
Çoğu zaman sevgililerinin ya da kocalarının haberi bile olmaz yaşadıkları sıkıntıdan, yansıtmazlar çünkü. istemezler kimse onlara acısın.
Sonra da bir bakarlar ki, bu kadar dik durmanın ve sorun çıkarmamanın karşılığında gerçekten de kimse onlara acımaz. Bu durum zamanla gelenekselleşir ve acınmama ile sorun çıkarmama hali yaşam tarzına dönüşür. Ezkaza dayanamayıp sorunlarını paylaşmaya kalksalar, bu sefer de sorunlu kadın, kaprisli kadın, tahammül edilmez kadın damgasını yerler. Bu yüzden de terk edildiklerinde bile hiç seslerini çıkarmaz bu güçlü kadınlar! Terk eden erkek de bilir onun ne kadar güçlü olduğunu ve onsuz da yaşayabileceğini, içinde yaşadığı fırtınalardan bihaber.
Sonra bir dosttan, eşten, ya da tanıdıktan duyarlar ki onu terk eden gitmiş erkeğe muhtaç yaşamak zorunda olan biriyle beraber olmaya başlamış. Erkekler çok severler böyle kadınları. Birinin ona muhtaç olduğunu görmek bir çok duygusunu okşar erkeğin.Onlara kendini erkek gibi hissettirir! Bu zayıf kadınlar erkeklere
AŞKINLA YAKTIĞIN ŞEHİR
Aşka düştüğümde
Gece miydi gündüz mü, hatırlamıyorum.
Ay mı tutulmuştu güneş mi?
Kalkıp ayet namazı mı kılmalıydım?
Karaçavuşlar mı uçuyordu başımın üstünde?
Gölgem gölgen mi olmuştu yoksa?
Med-cezir mi vardı, o uzak okyanusta?
Bir yangın kaplamıştı sanırsam her yeri,
Dumanı örtmüştü bulutları günlerce.
... Kara balçık mı sürseydim keşke,
Sızılarımı dindirmeye?
Aşka düştüğümde
Efsaneler mi dolanmıştı türküler mi dilime?
Aşka düştüğümden beri
Asırlık bir ise bulandı göğün kolonları
Yağmurların gücü yetmedi,
Bu mührü silmeye.
Şehre aşk mı düşürdüm,
Yoksa şehir mi aşkı özümsedi diye,
Sorguladım kendimi her saniye.
Kader dedikleri buydu belki de;
Sen çıkıp gittin,
Ben sokaklara resmini çizdim habire;
Sen çıkıp gittin,
Bana, aşkınla yaktığın şehir kaldı geriye…
Reklam