Biliyorum,
Ne sen sarmaya müsaitsin artık kanayan yanlarımı,
Ne ben gelip diz çökmeliyim yüreğinin avlusuna...
Böyle yarım ve kırık bir dal hikayesi olarak kaldı herşey...
Unutma ki;
Yarasız ,yamasız hiçbir hayat yoktur,
Yaşanmıştır bir kere.....
Sen hakkını ver yalnızlığın...
