Bana bu kelimeleri sen verdin.
Sonra beni bu kelimelerle itham ettin.
Beni topraktan yarattın ,hamuruma nefsimi kattın sonra tuttun beni nefsimle sınadın. Hevesli kıldın da beni ,heveskârlığımı suçladın .DİYEBİLİRDİ .AMA DEMEDİ (Adem )
Bir insanı en çok solduran şey annesinin sevgisizliğidir,eğer evlatlar arasında kin, nefret,öfke veya kırgınlık oluyorsa bunun sebebi annenin adaletsiz sevgisidir, bir evladın yaşam kayağı oluyorken diğer evladın celladı olmayın ,her evlat soldugunu göstermez yavas yavaş içten solar ve sonra ölür,ölen şey beden değildir,merhameti, yaşama sevinci ,en önemlisi umudu ölür .
Anne sevgisizligini tarif edecek bir acı türü yoktur.
İlk gününde, bir kere oluyo zihniyetiyle günah bataklığında geçirilerek kurulacak olan aile müessesesinden iman meyveleri yeşermez.kurulcak olan ailenin huzuruda ,mutluluğuda ilk gün kimin rızasını kazandığına bakar. Aile içi huzursuzluğun sebebini başka kapıda arama, attığın temele bak ,besmelesiz dizilen her tuğla huzursuzluk olarak başına yıkılıyor aslında .