Bir meyhanenin önünden geçiyordum dedi Dâvud-i Taî, içeride yarıçıplak bir kadın bağıra bağıra şarkı söylüyordu, sözlerine dikkat kesildim, dünyadan soğudum.. Diyordu ki: 'Hangi güzel göz vardı da yere akmadı hangi güzel yüz vardı da toprak olmadı...'