Fakirlik delikanlının ışığını söndürür
Grup anında sararan güneşe benzetir
Gidince insanların arasında adı anılmaz olur
Tekrar gelse de nasibi olmaz
Çarşılarda dolanır iflas etmiş delikanlı
Kendini göstermeksizin kimselere
Tenha yerlerde gözyaşı döker durur
Vallahi insan ailesinden uzaklaşmakla değil
Fakir düşmekle garip olur
Kör sağ salim geçip gider de kuyudan
Gören göre göre gider düşer içine
Cahil kaçınır da sakıncalı sözden
Alim ve Bilge helak eder kendini o sözler
Mümin güç bela faydalanır da rızkından
Kafir ve facir müreffeh yaşar onunla
İnsanın yapacak bir şeyi yoktur zira
Kader yapar yapacağını onun için
Dostum! Sorma bana
İçimde duyduğum acı ve ıstırabı
Hastalıklar ve elemler çıkar ortaya yoksa
Rıza halinden de sorma bana
Selameti bir yana bıraktım ben