M
@Habu
Hayat güzel olmayan herşeye rağmen güzel ...
Rüveyda*Alıntı Şiir
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı
yetim çığlıklarımı duyurmak üzere sana
koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına
adını söylemek istemiyorum
her hecesi amansız bir kor dudaklarımda
her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım
zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım
adını söylemek istemiyorum
Rüveyda dediğim zaman
anla ki, senin için yürüyor kelimeler
çığlığımın atardamarlarından
hangi yıldızdır bilmem, gözlerin
kayar da üzerime Rüveyda
önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime
sonra açılır önümde ıstırab vadileri
silik renkleriyle adımlarıma
çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir
hayalin bittiği menfeze doğru
alaca bir at koşar içimde
zamansız, mekansız nefese doğru
uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair
Reklam
Puan vermedi
Umberto Eco'nun postmodern bir eser olarak döneme damgasını vuran 'Gülün Adı' adlı romanı, tarihsel bir dönemi kurgusal bir yapı içinde ele alıyor. Eco'nun roman dünyasını, edebi yaratımını yansıtan roman, hem özneleri hem de insanları olan çok yönlü bir imgedir. Bu imge doğal olarak postmodern dönem edebiyatının oldukça uygun bir örneğinin özelliğini taşır. Bir belirsizliğin olduğu romanda postmodern edebiyata uygun bir şekilde kaotik ortam hakimdir. Bu kaotik ortam, anlatıcının aktarım tarzıyla da somutlaşır. Bu nedenle roman, hem anlatıcısıyla hem de konusuyla karmaşık bir kurgu dünyasının kapılarını aralıyor. Eco, romanında ortaçağı kendi hayal gücünün bir ürünü olarak sunar. Hem insanlar hem de olaylar, Eco'nun kurguyu temel bir unsur olarak almasıyla zenginleşir. Eco'nun düşünce dünyası/bakış açısı romanın bu kurgu dünyasında somutlaşır. Aslında, kurgusal gerçeklik, okuyucuyu gerçek gerçekliğinin konumuna getirir. 
Umberto Eco
Umberto Eco