Babaannem, dışarıdan eve her girdiğimizde" Evceğizim evceğizim sen saklarsın halceğizim "der, sonra dedeme döner "adamcağızım adamcağızım sen anlarsın halcağızım" diye eklerdi.
Oysa şiddetsiz,sessiz bir geçimsizlik de az şey değil ki. Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirlerine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi? Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin.
Bu mevsimde bile çiçekli bahçe; kim bilir yazın nasıl oluyordur.Dışarıdan bu kadar renkli görünmüyordu ev..insanın içi dışı bir mi ki evler öyle olsun.