Bir canlılar vardı, bir de canlı olmayan şeyler. Canlılara dikkat etmeliydi, canlı olmayan şeyler hep oldukları yerde duruyor ama canlılar sürekli hareket ediyorlardı ve ne yapacakları belli olmuyordu.
En zoru yaşarken kaybetmek. Baş etmesi zordur, o karı bu dağ kaldıramaz sanırsın ama yine de solumaya devam edersin o hüznün kokusunu.
Yaşayamam sanır yaşar, gülmem sanır gülersin.
Anlarsın ki yaşamak, yaş almak yavaş yavaş kaybetmektir biraz da. İnsanın asıl sınavı ise kayıpları karşısında hayata tutunma çabasıdır aslında. Unutma nefes alıyorsan hala yapman gerekenler var bu hayatta.
Hadi uyan o zaman. Tüm kayıpların ve yok oluşların karşısında seni ayakta tutanın yeni bir şeyler üretme azmi olacağını unutma.
Saniye Bencik Kangal