Hacer Cihan
@Hacer_Chn
Mekkeli yetimin ümmetinden
Kitaplar da dostlar gibi az fakat iyi seçilmiş olmalıdır ...
Bakış Açını Değiştir Hayatın DeğişsinHayat ve İnsan
Severek okuduğum harika bir kitap ...
272 sayfa ve toplam 9 bölümden oluşuyor . İlk bölümde kendimizi tanımaya yardımcı etkinlikler ve genel olarak bölümlerde belli başlı konularda , karşılaştığımız durumlara karşı bakış açımızı şekillendirmemize yardımcı olacak anlatılar ve hikayeler yer alıyor. Son bölümlerde ise farklı bakış açıları edinmenin bize getirileri ve daha iyi bir bakış açısına sahip olabilmemiz için yazarın bize sunduğu tavsiyeler yer alıyor. Kitapta bir çok durum ele alınıyor. Örneğin akrabalık ilişkilerinde bakış açısından , televizyon ve haberlere bakış açısına kadar bir çok örnek sunuluyor.
Yazara göre ideal bir bakış açısı için öncelikle kendimizi tanımamız gerekiyor. Kendimizi tanımak , olaylara karşı daha sağlıklı yorum yapabilmemize yardımcı olacaktır. Sonrasında sorunlarımızı netleştirmeli , bakış açımızı değiştirmeli ve yaşam amacımızın farkına varmalıyız. Kişiler yaşam amaçlarının farkına varabilirlerse bakış açıları da o yönde değişecek , hayatımızda ciddi değişimlere yol açacaktır .
Son olarak bu kitabı bir cümleyle özetleyecek olsam Attila İlhan'ın şu sözlerini söylerim :" Ağacı seyreden , ormanı göremez. "
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sevgi ...İnsan ve Duygular
Alişan Kapaklıkaya' nın bizzat yaşadığı , okurlarda derin izler bırakan ve hepimizin ders çıkarması gereken hazin bir olayın sayfalara dökülen cümleleriyle karşılaşıyoruz .
Kitap Anadolu' nun kendi halinde , kültürlerine bağlı, küçük bir köyünde yaşayan ; geçimlerini tarla sürmekle sağlayan, fakir bir ailenin dramatik öyküsünü ele alıyor . Bu fakir ailenin yokluk içinde zar zor okumaya çalışan çocukları ve eve güç bela alınan , sırayla giyilebilen siyah bir pantolon ...
Ancak evin en küçük erkek çocuğu olan Rafet , siyah pantolonu giyme sırası kendine geldiğinde ayrılıyor ailesinden .
Kültürlerine bağlı bu köyün kültürü ; büyüğün yanında , ahalinin yanında çocuk sevilemeyen hatta bazen adı bile anılmaya korkulan bir kültür . En çok buna yakınıyor ve ekliyor Alişan Kapaklıkaya : " Bir çocuğun yüreğine dokunmak , bir tebessümle yüzünde güller açtırmak neden bu kadar zor gelirdi insan oğluna ?"
Evet Rafet küçük yaşta ayrılıyor bu dünyadan ve içinde bir buruklukla ...
Yaşadığı zaman sevgisini göstermeye korkan babası ,sarılıp kokluyor yavrusunun cansız bedenini . Oysa sevgisini göstermenin , yavrusunu öpüp koklamanın çok geç olduğunu gösteriyor bize yazdığı kitapta Alişan Kapaklıkaya ve bunu bir cümleyle açıklıyor bizlere : " İhtiyaç duyulduğunda kırıntısı bile gösterilmeyen sevginin , ihtiyaç duyulmayan bir zamanda defalarca hem de fazla fazla gösterilmesi bir anlam ifade eder miydi ? "
Rafet' in ölümü , sevginin ihtiyaç duyulduğu zamanda gösterilmesinin en büyük örneklerinden biriydi belki de ; Ailesine , köyüne ve tüm insanlara .
" Ölüm en güzel öğretmen olmuştu ama geç gelen bu öğretmenliğin Rafet'e bir faydası yoktu artık . "
Duygu yüklü ve anlam dolu bu kitabı bir cümleyle özetleyecek olsam " Sevdiklerine sarılmak ve onları ne kadar çok sevdiğini söylemek için sakın