Bir Allah kulu
@HadimELmuminin
Zafer Allah'ındır...
Hukuk namuslu insanları susturmak ve hırsızları korumak için yaratılmış bir bilimdir. Zayıf ve sahipsiz, imkânları kısıtlı olduğu için sömürülen zavallı mağdurlar, hirsızları zorda burakacak belgeleri nasıl toplasınlar? Fukaranın şahidi olur mu? Kendini güvende hissetmeyen hiçbir insan, zenginlere karşı yoksullara şâhitlik yapmaz. Devletler hukuku da böyledir Savaş kazanmış bir milletin İsviçre hukukunu alması kafa karıştırıcı olduğu kadar komiktir de. Kenya, Amerika'ya karşı "Sende kimyasal var" diyemez ama Avrupa hukuku, Amerika hukuku, aynı şeyi istediği devlete yapabilir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Batı'nın hukuk, özgürlük ve demokrasi kavramlarından kurtulmadan insan olamayacağız. Hukuka göre elimizde belgeler ve kanıtlar olmadan bir insana soysuz, şerefsiz, ahlâksız, soyguncu, zâlim diyemiyoruz. Oysa ben şimdi size hirsızların, şerefsizlerin oturduğu semtleri bile sayabilirim. Bazen semtler bile belgedir. Limitini aşmış birikimler, servetler hırsızlığın en büyük ispatıdır.
Batı'nın bütün dünyaya empoze ettiği çekirdek aile, geleneksel geniş aileleri yıkmakta büyük görevler üstlendi. Çekirdek aile, çitlenmesi en kolay aile türüdür. Doğunun geniş ailelerinde dede, nine, hala, teyze, ablalar ve abiler, anne ve babayla birlikte olurdu. Böylece modern zamanlarda kuşak çatışması dediğimiz Batı fesadına yakalanmamış oluyorduk. Büyükten en küçüğe üç kuşağın beraberce fikir, kültür alışverişiyle değerler unutulmuyor, kökler kurutulmuyordu.
Yazıyı, Sadi'nin "Bostan"ından bir alıntıyla bitirelim:
"Haberin var mi, ey kemikten kafes? Senin canın, nefes dedikleri bir kuştur! Kuş, bir kere ipten kurtulup kafesten çıktıktan sonra, ne kadar çalışırsan çalış, onu bir daha avlayamazsın. Sakın firsatı kaçırma, çünkü dünya bir tek nefesten ibarettir ve bilgin kimsenin nazarında bir nefeslik zaman dünyadan daha kiymetlidir. Vaktiyle dünyaya hükmeden İskender bile ölürken bir anda dünyayı bıraktı fakat dünyayı verip bir nefes alması mümkün olamadı.
Herkes ölür ve ne ektiyse onu biçer. Nihayet kendisinden iyi kötü bir isim kalır. Madem ki dostlar gitmiş, bizler de yoldayız, o hâlde bu kervansaraya niçin gönül verelim?
Dünya dilberine gönül bağlama. Bu dilber kiminle oturduysa onun kalbini koparmıştır.
İnsan bir kere mezara yatınca, yüzünün tozunu ancak kıyamet günü temizleyebilir. Şimdi gaflet yakasından başını kaldır ki yarın utançla önüne bakmayasın..."
Askerlikte bile "Bu ağacın başında tüm gece nöbetçi kalacaksın!" dendiğinde bize düşen nöbeti tutmaktır. "Bir ağacın nöbeti mi olurmuş, mantıklı mi?" diye sorgulamaya başlarsak kulluğumuzu kaybederiz.
Asker: emir kuludur. Askerlik, sorgulama değil uygulamadır. Başındaki büyüğün iradesine bağlanmadır Şeyh mürit ilişkisidir. İradenin başka bir akla teslim edilmesi kibrimizi törpüler. Sıradan aşk hikâyelerindeki bağlılıkların binde biri Allah ile kul arasında yaşanıyor olsa yavaş yavaş yola girmeye başlarız.
Düşünün! Para, güç, şehvet, diploma, aşk için harcanan emek ibadete, kulluğa verilseydi neler olurdu?