Bir Allah kulu
@HadimELmuminin
Zafer Allah'ındır...
Teknolojik gelişmeler sayesinde bir yerden bir yer yürümeden gidebiliyoruz artık. Eskiden bir yerden bir yere giderken binlerce çiçek koklar, binlerce insan tanır, türkü dinler, yiyeceklerden tadar, kültürlerden ve coğrafi farklılıklardan faydalanarak yol alırdık. Üstünde yürünen yollar üniversite olurdu. Yol bittiğinde okul biter ve dağarcığımız gelişirdi.
Şimdi uçağa atlayıp dünyanın öteki ucuna birkaç saatte ulaşıyoruz ama bir insan tanımadan, bir nehir geçmeden... Ülkemizde içtiğimiz son çayı bize en uzak ülkenin tuvaletine boşaltiyoruz. Döngüsel zamandan, zamanın hazmından ve yolculuğun haz-zından teknolojiyle kopmuş olduk. Çin'deki bilgiyi internet aracılığıyla on saniyede almak kimseyi âlim yapmaz. Bizi eğiten, bilgiye ulaşmak için çıkılan yolun çilesidir. Eğitim ve öğretim denen kurumun eğitim kısmı nerede?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Düşünün ki bir ilim adamı ömrünü vererek bir fikir sahibi oluyor, sonra onu bir kitleyle paylaşırken karşısına liseliler çıkıp "Hayır, öyle değil, bence böyle, ben böyle düşünüyorum.." diyebiliyorlar.
Niçin? Çünkü herkesin fikrine saygı duyma dini yarattılar. Biri çıkıp "Bence şöyle..." deyince konu hakkında ehliyeti var mi yok mu diye bakmadan herkesi herkese onaylattıriyorlar! Zihin jimnastiği, reddetme, fikrini ilân etme hakkı, itiraz ederek kendini ortaya koyma hâli, kurulan kişiliklerin en büyük silâhları... Allah'ın, doğanın, kültürlerin ortaya koyduğu hakikatlerin yerini kişilerin hakikatleri aldı.
Bilginin din olduğu bu çağda, internet manyaklığı çocuklarımızı dizlerimizden, öpücüklerimizden koparıp odalarına hapsetti. Çocuklar odalarında yalnız ama bütün dünyayla baş başa kalıyor. "Her bilgiye istediğiniz anda kavuşacaksınız!" sloganıyla dünya ya pompalanan internet aslında bilgiye olan saygıyı bitirdi. Hızla bir şeye ulaşma kabiliyeti teknolojinin bilinçaltındaki pornografidir. Açık kapılardan çırılçıplak bilgiye ulaşmak, saygısız Bati'nın insanlık dış pornografik saldırısına zemin hazırlıyor. Çünkü insanlarda sabır kalmadi. Sabrın olmadığı yerde istekler ve şiddet iç içe girer .
Tutulan bir dizinin sevilmeyen karakteri, filmlerin kötü adamları sanal olarak öldürülüp ekrandan kovulduğunda toplum oh çekip rahatlıyor ya da tam anlamıyla siyasî arenadaki bir siyasetçinin sanal kopyası bir karakter hapse tıkıldığında toplum, gerçek hayattaki o siyasetçiyle ödeşmiş oluyor. İnsanlar artık ken dilerini kurban olarak görmek istemiyor, içimizde kafası kopartılacak nefsimiz dururken, herkes elindeki Kişisel Gelişim bıçaklarıyla kesecek kurban arıyor..
Modern insan; kendisine yönelen her sözü, her fikri, her davranışı, hakaret ve küçültücü bir eylem olarak algılıyor, çünkü onun "Kişilik, gurur..." gibi takıntıları var. Gurur ki mümini dinden çıkaran tek şeydir. Mümin, ahir zamanda bir köpekten daha fazla değer gördüğü gün kendisini sil baştan gözden geçirmedikçe bir ayağı cehennemde değil midir? Kibir şeytanın sıfatıdır, müminde kibrin ve gururun zerresine rastlamak hoş olmaz..