Sana hiçbir resim ve hiçbir işaret bırakmıyorum,senin de bana hiçbir şey bırakamadığın gibi: beni asla, hiçbir zaman tanımayacaksın.Hayattayken kaderim buydu, ölümümden sonra da böyle olsun.
Sen, beni asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden sen ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?