Çocuğun zamanı yok. Her daim cennette gibi duruşu bu zamansızlıktandır.Sadece yaşadığı an'ın içindedir o. Dünsüz ve yarınsız. Masumiyeti, an'ı yasayışından kaynaklanır. Masumiyetin yitimi bu yüzden o denli canlıdır.
"Niye savaşır ki insanlar şu herkese yetecek dünyada?" diye sormamam gerektiğini biliyorum artık. Böyle bir soru, dünyanın cennet olduğunu zanneden saf kalplerden geçebilir ancak. Oysa dünyanın cennet olmadığını öğrendik nicedir.