Ölüm olduğunu duyarız, biliriz ; İlmelyakîn olur..
Komşular veya tanıdık ölür, görürüz : Aynelyakîn olur...
Sonra anamız, babamız, ailemiz, çoluğumuz çocuğumuz, çok yakınlarımız ölür : O zaman ölümü, ölümün gerçeğini ve acısını ; Hakkalyakîn anlarız, tadarız..