Her zaman şunu söylerim, ya düşündüklerinizi ya da duygularınızı tatlı bir şekilde söyleyin ya da şifalandırın ki hayatınızdan gitsin. Kesinlikle uzatmayın, içinize atmayın. Hasta olursunuz.
Bir şeyi, en çok da nerede mutsuz olmaya başladığımızı merak ediyorum.
Umudumuzu, öğrenme isteğimizi, merak etmeyi, şaşırmayı, içten gelen kahkahalarımızla katıla katıla gülmeyi!!!
Kısacası çocukluğumuzu nerede unuttuk???
Ne güzel anlatmış Tarkan :
"Biz çocukken
Ne güzel çiçekli kırlardık
Biz çocukken
Rengarenk düş kanatlı kuşlardık
Bir masalda saklanan
Günahsız melekler
Çok uzakta, kuytuda
Suları berrak pınardık
Biz her mevsim yazdık
Hep aşk, hep sevdaydık
Her gün döndü dünya
Kimdik, kim olduk?
Asla bitmez hayatta
Güneşli yarınlar
Her yürekte yaşayan
Bir çocuk varsa umut var"