Eski kahkahasının, o taze neşeli ruh halinin asla geri gelmediğini hatırlıyorum. Uzun süreliğine sessizleşiyordu bazen kendine ait sessiz bir monoloğun içinde sadece başını hafifçe sallayıp duruyordu.
O Ekim gününü kafamda defalarca canlandırırken şimdi farkına varıyorum vedalaşmak için kucaklaşırken arabaya binmeden önce bir şey daha söylemişti : Korkacak bir şey yok dönmeni bekleyeceğim.