Daha sağlığımda, giden insanlardan dehşet duyardım bir daha asla geri dönmeyeceklerini düşünürdüm. Komşularımın kapalı panjurları beni tedirgin ederdi. Bensiz eğlenmeye gitmişlerdi beni terk etmişlerdi.
Birisiyle konuşmaya ihtiyacım vardı. Beni dinleyen, bana bakan biri olursa kendime geliyordum, yeniden var oluyordum. Bu rahatsızlıklar bütün hayatın boyunca sürdü.