Hayattaysak, bir ömrümüz ve bu ömrün bir de kalbi varsa eğer elbet bir taş değecek. Taşın bıraktığı izlerin etrafını çevirmek, üzerini örtebilmek mühim olan. Bu ne ile mümkün?
Mutluluktan farklıydı. Mutluluk önünde sonunda onu hissedenin anlayacağıydı. Fakat acı başkaydı. Acı, onu ancak yaşayanın bileceği, kendisi gibi aynı acıya uğramışların tanımlayabileceği kaçış yeriydi.