Düşünmenin amacı kâr, verimlilik, etkinlik, şöhret, niceliksel büyüme gibi pratik ve pargmatik hedeflere ulaşmak değildir. Tefekkürün amacı öncelikle varlıklarını, tabiatını ve mahiyetini, kendi gerçeklerine uygun bir şekilde anlamak ve buna göre davranmaktır. Eyleme dönüşmeyen ve zamana müdahale etmeyen bir düşünce, zihinsel bir egzersizden öteye geçmez.
Malumat toplamak, cedel yaparak münazara kazanmak, muhatabını tartışmada alt etmek, zeki olduğunu ispatlamaya çalışmak gibi hafiflikler tefekkür değil, entelektüel cambazlıktır.