Yazgının yaşamlarımızı yönettiğini söyleyen insanlara hiç tahammül edemem. Sızlanırlar, ellerini ovuştururlar, şefkat beklerler. Bence yaşamlarımızı biz kendimiz yaratıyoruz, en azından ben kendi yaşamımı yarattım, ne kadar değerli bir yaşamdır bilemem, bütün sorumluluğu da yalnızca kendi üzerime alıyorum.
Sanırım birkaç saniyeliğine kendimi kaybettim, çünkü gözlerimi yeni bir başlangıca açar gibi açtığımı hatırlıyorum; gördüğüm hiçbir şey tanıdık değildi, beynim boştu, tek bir düşünce yoktu, her şey tertemizdi, gökyüzü saydam bir maviydi, adımı bilmiyordum, vücudumu bile hissedemiyordum.