At Çalmaya Gidiyoruz

7,3/10  (4 Oy) · 
19 okunma  · 
4 beğeni  · 
661 gösterim
İnsanlar onlara bir şeyler anlatmanızdan hoşlanıyorlar, mütevazı ve güven veren bir ses tonuyla yeterince şey anlatırsanız sizi tanıdıklarını sanıyorlar, ama aslında tanımıyorlar, sizin hakkınızda bir şeyler öğreniyorlar sadece, çünkü öğrendikleri şeyler olgular, –duygular değil; herhangi bir şey hakkında ne düşündüğünüzü, başınıza gelenlerin ve verdiğiniz kararların sizi nasıl siz yaptığını bilmiyorlar. Onların yaptıkları şey kendi duyguları, düşünceleri ve tahminleriyle boşlukları doldurmak, sizinle çok az ilgisi olan yepyeni bir yaşam yaratmak, böylece artık güvendesiniz."

Trond 67 yaşında kenti arkasında bırakıp Norveç ormanlarında inzivaya çekilir. Taşra hayatı güzeldir ama daha on beş yaşındayken hayatını alt üst eden olaylar tesadüf eseri yeniden zihnine hücum eder. Artık sandıktaki sırların bir bir ortaya dökülme vakti gelmiştir.
  • Baskı Tarihi:
    Mart 2008
  • Sayfa Sayısı:
    214
  • ISBN:
    9789753426565
  • Çeviri:
    Deniz Canefe
  • Yayınevi:
    Metis Yayınevi
  • Kitabın Türü:
Umut 
01 Ara 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Yanlışlıkla almış olduğum bir kitap ama iyi ki almışım. Norveçli yazarın bu eseri bazı İskandinav yazarlarda görülen durağan kapalı anlatımlardan daha farklıydı. Anlatımı sade ve akıcıydı. Yaşlı bir adamın geçmişiyle hesaplaşmasını okuduk. Güzel bir kitap olmuş

mehmet aysu 
 20 Oca 12:14 · Kitabı okudu · 6 günde · Beğendi · 9/10 puan

Güzel bir yüzleşme kitabı. Issız köşesine çekilmiş bir insanın geçmişiyle yüzleşmesi. İç dünyalarımızı; bütün duygusal, zihinsel yönlerini ve bunların temelinde yatanlara, hayatımızda kırılma noktaları diyebileceğimiz anların bir izdüşümünü bize sunuyor. (heyt be cümleye bak :D) İnsanın çocukluk günlerindeki ya da gençlik ya da ne bileyim işte geçmişindeki anıları düşünürken, hissederken belli belirsiz, sıkıntılı bir hüzün duyumsarız ya heh işte onlarla yüzleşmeler diyeyim daha net anlaşılır. Kitap bana biraz Proust'un Kayıp Zaman İzinde'yi anımsattı ama onla alakası yok yanlış anlaşılmasın. Orada da geçmiş olayları var ya o yüzden anımsattı(sizde anımsatmayabilir) Tabi Proust kadar zor bir yazar değil. Bu kitabın dili çok sade, pamuk gibi, harbiden kolay okunan akıcı bir kitap ama içi boş bir eserde değil yani aklınızda olsun. Neyse benle kitap arasındaki olaydan bahsedeyim biraz. Bende her insan gibi geçmişini yaşamış biriyim :D tabi yaşadım ama bitti mi ? hayır o geçmiş yaşansa da hiç bitmiyor. Geçmiş yaşanmıştır, geçmiştir ama izi belleğimizde ne yazık ki yer etmiştir. Farkında olsak da olmasak da geçmiş ile beraber yaşıyoruz.(bu cümleyi kötü anılar için yazdım sadece) Aslında kitap burada, belki gizli belkide kasten bize çok harika bir olay sunuyor. Net söylüyorum! Abi geçmişte yaşadığınız kötü unutmak istediğiniz sacma sapan lanet bir anı varsa bununla yüzleşin( nasıl yaparsanız bilmiyorum ama) bir yolunu bulun ve yüzleşin...

Fatih DOĞANCI 
08 Ağu 2017 · Kitabı okudu · 9 günde · Beğendi · Puan vermedi

Yetmişine merdiven dayamış ve hayatta kaybedecek pek bir şeyi kalmamış bir adamın, bir orman kulübesinde inzivaya çekilip geçmişini sorgulayışının hikayesi. Harika doğa tasvirleri arasında çocukluk hatıraları, aile, arkadaşlık ve yaşamla mücadele kavramlarını derin derin düşündüren oldukça güzel bir kitap..

Kitaptan 18 Alıntı

Karanlıktan korktuğumu hiç hatırlamıyorum ama elbette korktuğum olmuştur, oysa şimdi içinde neler gizliyor olursa olsun doğal, güvenli ve saydam gibi geliyor bana. Bedenin rahatlığına ve özgürlüğüne karşı koyan hiçbir şey yok, belirli bir yükseklik, sınırlı bir uzaklık yok, çünkü karanlıkta bunlardan hiç­ biri bulunmaz. Yalnızca içinde hareket edilecek büyük bir boşluk.

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Mehmet Ferit 
18 Kas 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

"Tam büyümedim" dedim; çünkü çevremde benim anlamadığım, yetişkinlerin anladığı birtakım şeyler olup bittiğini biliyordum, ama yine de çok kalmamıştı, neredeyse büyümüştüm.

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Mehmet Ferit 
18 Kas 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Yatağımda, yorganın altında uyumaktan başka bir şey istemiyordum. Uyumak, uyumak; artık daha fazla uyuyamayacak hale gelene kadar uyumak...

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Mehmet Ferit 
19 Kas 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Sonra kapı vuruluyor. Kapının vurulmasında bir gariplik yok elbette, çünkü kapı zilim yok...

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
mehmet aysu 
17 Oca 15:03 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 9/10 puan

“…uyandığında ilk aklıma gelen, keşke Lars o sözleri söylemeseydi oluyor, söylediği şeyler beni arkamda bırakmak istediğim bir geçmişe bağlıyor, neredeyse hayasızca bir hafiflikle elli yılı bir çırpıda kenara itiveriyor”

At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson (Sayfa 92)At Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson (Sayfa 92)
Mehmet Ferit 
19 Kas 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Kendi yaşam öykümün kahramanı ben mi olacağım, yoksa bu yeri başka birisi mi ele geçirecek? Tıpkı bir uçak koltuğu gibi, diye düşünmüştüm; havaya fırlamış, boşlukta uçuyordum, geri dönmeyi başaramıyordum ve başka biri, o yerin benim olmasına rağmen uçak koltuğunda kemerini bağlamış oturuyordu, oysa bilet benim elimdeydi.

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson

“İnsanlar onlara bir şeyler anlatmanızdan hoşlanıyorlar, mütevazı ve güven veren bir ses tonuyla yeterince şey anlatırsanız sizi tanıdıklarını sanıyorlar, ama aslında tanımıyorlar, sizin hakkınızda bir şeyler öğreniyorlar sadece, çünkü öğrendikleri şeyler olgular, duygular değil; herhangi bir şey hakkında ne düşündüğünüzü, başınıza gelenlerin ve verdiğiniz kararların sizi nasıl siz yaptığını bilmiyorlar. Onların yaptıkları şey kendi duyguları, düşünceleri ve tahminleriyle boşlukları doldurmak, sizinkiyle çok az ilgisi olan yepyeni bir yaşam yaratmak, böylece artık güvendesiniz. Siz istemedikçe kimse size dokunamaz. Yalnızca kibar olmak, gülümsemek, paranoyakça düşünceleri kafalarından uzak tutmak gerek, çünkü ne tür bir oyun oynarsanız oynayın sizin hakkınızda konuşacaklar, bundan kaçamazsınız ve zaten siz de aynısını yapardınız.”

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Mehmet Ferit 
 18 Kas 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

İnsanlar, onlara bir şeyler anlatmanızdan hoşlanıyorlar. Mütevazı ve güven veren bir ses tonuyla yeterince şey anlatırsanız, sizi tanıdıklarını sanıyorlar, ama aslında tanımıyorlar. Sizin hakkınızda bir şeyler öğreniyorlar sadece... Çünkü öğrendikleri şeyler olgular, duygular değil... Herhangi bir şey hakkında ne düşündüğünüzü, başınıza gelenlerin ve verdiğiniz kararların sizi nasıl siz yaptığını bilmiyorlar. Onların yaptıkları şey; kendi duyguları, düşünceleri ve tahminleriyle boşlukları doldurmak, sizinkiyle çok az ilgisi olan yepyeni bir yaşam yaratmak...

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
Mehmet Ferit 
19 Kas 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Kadının ağladığını görebiliyordum ama babam onu öptüğü için ağlamıyordu, babam onu zaten öpüyordu ve o zaten ağlıyordu.

At Çalmaya Gidiyoruz, Per PettersonAt Çalmaya Gidiyoruz, Per Petterson
2 /