Rüzgâr idim de, ne yandan eseceğimi, ne yana eseceğimi bilemiyordum. İçime doğru, iç dünyama doğru kendimle konuşuyor, kâinatı anlamaya çalışıyor, hikmetleri düşünüyordum.
"Allah'ın dostluğu rahmetiyle, kulun dostluğu taatiyle görünür. Allah'ın rahmetinin gelmediği hiçbir an yoktur. Kul gelen rahmeti göremiyor diye taatini kesip dostluğu zedelememelidir,"
Asalet doğruluktan değil duruluktan gelir. Körlük, nankörlüktür. Bu dünyada marifet nefsi silmek değil, belki nefsi bilmektir. Bu yol, ilim, irfan ve insan sevgisi üzerine kurulmuştur. Nefes, nefsi arıtır.
"Allah yalnızca senin kalbinde değil Yunus; bak çevrene O'nu her yerde görmüyor musun; güneşten daha zahir değil mi? Adem âlem içinde, âlem âdem içinde... İlla O'nu görmeye nur, gözden değil, gönülden gelir."