Dünyanın bütün nimetleri elinde bile olsa, onları tadabilecek bir ruh gerekir. Çünkü bizi mutlu eden; bir şeyin sahibi olmak değil, tadına varabilmektir. 
Bir Afrika kabilesinde şöyle bir söz vardır:
“Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar.”
Yani bugün dünyayı yakanlar, aslında zamanında ihtiyacı olan sevgiyi alamayan çocuklardır.
Başka bir şey değil...
“Işık her şeyden daha hızlı olduğunu düşünür ama yanılır. Sonuçta ışık ne kadar hızlı olursa olsun karanlık oraya her zaman daha önce ulaşmış ve onu bekliyor olacaktır.”