“ Bir gün “ diyorum, “ bir gün şu rüzgar ayaklarımı yerden kesse ve beni alıp götürse . Uzaklara , çok uzaklara gitsem. Başka bir ülkeye belki . Beni kimsenin tanımadığı bir şehre … özgürce yürüsem sokaklarda . Bağırsam , çağırsam, şarkı söylesem..
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Önce hafiften bir rüzgâr esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda
Sucuların hiç durmayan çıngırakları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık,
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
Orhan Veli Kanık