“ İnsanlar en çok kendilerine lazım olan şeyleri başkalarına vermeye pek meraklıdır, “ dedi Lord Henry gülümseyerek. “Cömertliğin son noktası diyorum ben buna.”
“ Şu dünyada acı çekmek dışında her şeyi anlayışla karşılayabilirim, “ dedi. “ Acı çekmeyi anlayabilmem mümkün değil. Acı çekmek kötüdür, çirkindir, karanlıktır. Çağımızın acıya duyduğu sempatide hastalıklı bir şeyler var. İnsan yaşamın renklerine, güzelliğine, çoşkusuna sempati duymalı. Hayata dair yaralardan ne kadar az bahsedersek, o kadar iyi.”