Kandemir

SONE 66
Bir düzen ki en yüce inanç ayaklar altında, Bir haber olmuş huzurdan insanlar yoksullukta. Pırıl pırıl insan onuru çiğnenip harcanmakta. Erdemin masumiyeti kaldırılmış dağlara. Ve hor görülmüş el emeği, yok sayılmakta. Alaşağı edilmiş de güç korkaklar geçmiş başa. Dili tutulmuş sanatın baştakilerden korkusuna. Ele geçirilmiş düzen yem olmuş ahmaklara. .... Esir düşmüş iyiler kötünün saltanatına, Bezdim bütün bunlardan bir an durmam bana kalsa.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Sone 62
Sensin ben diye kendim de görüp övdüğüm.
Sone 47
Ya aşkınla benimlesin ya da güzelliğinle Her zaman canevimdesin uzaklara gitsen de.
Ve bir kadın karar vermişse eğer ağına düşürmeye, Kimin gönlü yeter ona dur demeye?
Sone 40
Sen içinde her kötülüğün barındığı hovarda güzel, Kederine razıyım ama düşman olmak beni üzer.