Hamide Zeynep Uzunboy
@HamideZeynep
Tıbbiyeli Alpinist
INU|Med
Başakşehir/ İstanbul
İstanbul/ Türkiye, 16 Ağustos
83 okur puanıNisan 2025 tarihinde katıldı
“Pozzo: Ben de onu görmekten memnuniyet duyarım. Ne kadar insanla karşılaşsam o kadar mutlu olurum. En ufak bir canlıyla karşılaşsak bize bir şeyler katar, huzur verir. Sizler de ( ikisine de dikkatlice bakar üzerlerine alınsınlar diye) sizler bile kim bilir bana neler katarsınız. “
Reklam
Estragon: Yanılıyor olabilirim. ( Duraksama) Biraz susalım, istersen?
Vladimir: ( Kısık sesle) Çok isterim.
Vladimir: Sen şair olmalıymışsın.
Estragon: Öyleydim. ( Üstündeki yırtık pırtık elbiseleri göstererek) Belli olmuyor mu? ( Sessizlik)
08.11.25Şiir
Ah aydınlıklardan uzaktayım
Kafamda o dağılmayan sükûn.
Ölmedim lâkin, yaşamaktayım
Dinle bak: vurmada nabzı ruhun.
Yarasalar duyurmada bana
Kanatlarının ihtizazını.
Şimdi hep korkular benden yana
Bekliyor sular, açmış ağzını.
Ah aydınlıklardan uzaktayım
Kafamda dağılmayan sükûn.
Ölmedim lâkin, yaşamaktayım
Dinle bak vurmada nabzı ruhun.
Siyah ufukların arkasında
Seslerle çiçeklenmede bahar
Ve muhayyilemin havasında
En güzel zamanın renkleri var.
Ölmedim halâ yaşamaktayım.
Dinle bak: vurmada nabzı ruhun!
Ah aydınlıklardan uzaktayım
Kafamda o dağılmayan sükûn.
Ruhum ölüm rüzgarlarına eş,
Işık yok gecemde, gündüzümde.
Gözlerim görmüyor... lâkin güneş
O her zaman, her zaman yüzümde.
Orhan Veli Kanık
Orhan Veli KanıkReklam