“Nietzsche’nin bize verdiği mesaja göre, hayatımızı o şekilde yaşamalıydık ki, aynı hayatı sonsuza dek yaşamak isteyelim…
…Hayatı sonuna kadar yaşa; ve ondan sonra, ancak ondan sonra öl. Geride yaşanmamış bir şey bırakma.”
“ Julius, Nietzsche’nin sözlerini hayatını seçmesi gerektiği şeklinde anladı- hayat tarafından yaşanmak yerine hayatını yaşamak zorundaydı. Başka bir deyişle kaderini sevmeliydi.”
“Başka neyimiz var ki? Varoluşun ve öz farkındalığın bu mucizevi kutsanmış molalarından başka ne var ki? Eğer bir şeye saygı gösterilecek ve kutsanacaksa o şey bu olmalıydı- paha biçilmez varoluş armağanı.”