Hamide Demir
@Hamide_Demir
Bizdeki kitapların çoğu iri harflerle basılıyor Olric. Kültür seviyemizi gösteriyor bu iri harfler. Okumayı yeni öğrenen bir millet olduğumuz için iri harfleri tercih ediyoruz. Daha harfleri yeni söktüğümüz için, onları satırlar arasında kaybetmekten korkuyoruz. Az gelişmiş harfleri seviyoruz. Geniş aralıklı satırlar, sayfanın kenarlarında büyük boşluklar, içimizi serinletiyor.
Sayfa 577
Üstüne dünyanın bütün yıldırımlarını yağdırsam da sevilmek özlenmek istiyorum.
Bütün gürültümün çocukca olduğunu aslında sevgiden ilgiden geldiğini anlamalarını öyle sanmalarını istiyorum.
Sayfa 529
Yatağımın karşında bir pencere var.Odanın duvarları bomboş.Nasıl yaşadım on yıl bu evde?
Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden?
Ben ne yaptım?
Kimse uyarmadı beni.
İşte sonuda anlamsız biri oldum.
İşte sonum geldi.
Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım.
Kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
Sayfa 594
...Ve alınmayacaksın hiç bir sözden.
Anlatacaksın.
Daha bir dakika önce, yanındaki arkadaşına seslenirken ne kadar farklı bir insandı ...demeyeceksin.
Neymiş efendim?
Her işin sonunu getirmemişim.
Siz başlamayı bile göze almadınız.
Benimle içinizden gelerek hangi yaşantıma katıldınız?
Benimle yaşanmazmış.
Ne biliyorsunuz?
Ben bile kendimle yaşayamamışım.
Sayfa 454