Bizim çağımız dışında her çağın kendi
idealleri vardı. Tüm bu idealler, azizler, kahramanlar, beyefendi-
ler, şövalyeler ve gizemciler kültürümüz tarafından saf dışı bıra-
kıldı. Geride ise sadece iyi ayarlanmış, sorunsuz, olabildiğince
silik ve belirsiz bir insanlık kaldı.
İnsanın içsel doğası hayvanların içgüdülerinin tersine güç-
lü, egemen ve yanılmaz değildir. Zayıf ve hassastır. Alışkanlık-
lara, kültürel baskıya ve olumsuz tavırlara kolaylıkla boyun
eğer.
Yıkıcılık, sadizm, gaddarlık, kin,
nefret, vb. insanın temel özellikleri olmayıp, gereksinim, duygu
ve yeteneklerin engellenmesine karşı duyulan şiddet eğilimli
tepkilerdir.