Nesneler kalır.İnsanlar ölür.Uymanız gerektiği söylenen işaretlerle sistemlere uyabilir ya da yalnız kalmayı göze alıp kendi doğanıza uygun bir yaşam sürebilirsiniz.
Hayatın bizlere verip verebileceği tek ödül,tek armağan,sevgi dolu bir insandır ve biz böyle bir insanı,ilk fırsatta katlederiz.Sonra da,ömür boyu,bu asla bağışlanmayan günahın lanetini sırtımızda taşırız.
"Cehenneme giden yolun taşları iyi niyetle döşenmiştir"derler ama ben buna inanmıyorum.Her iyi niyet taşını ters çevirin altında bir alçaklık saklıdır.Cehenneme giden yolun taşları bence korkuyla döşenmiştir.
Güven ve cesaret.Bu değerlerden yoksun biri,tuzaklarla,bilmecelerle dolu bu dünyaya gözucuyla bile bakmamalı,hele hele onu tanıdığını öne sürmeye kalkışmamalıdır.