Adı:
Kabuk Adam
Baskı tarihi:
Ocak 2012
Sayfa sayısı:
140
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752893092
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Everest Yayınları
Baskılar:
Kabuk Adam
Kabuk Adam
Kabuk Adam
Dünya okurlarınca "geleceğe kalacak elli yazar" arasında sayılan Aslı Erdoğan'ın sayılan Aslı Erdoğan'ın yayımlandığı günden bugüne değerini ve yerini hiç kaybetmemiş ilk romanı: Kabuk Adam. Türk edebiyatında olduğu kadar dünya edebiyatında da yeni bir yazarın doğuşuna tanıklık eden bir kitap. Şık olmakla cinayet işlemek arasındaki o çok ince çizginin öyküsü.

"Size Kabuk Adam'ın öyküsünü anlatacağım, tropik bir adayı, cinayet ve işkencenin, şiddetin bataklığında filizlenen bir aşkı, içinde yetiştiği toprak kadar acı dolu bir aşkı anlatacağım. Çıldırtıcı gücünü sonuna dek yaşanmayan arzulardan, en gizli hayallerden alan bir tutkuyu, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğu ve bütün yıkımların nedeni olan korkuyu, insanın en temel özelliği olan korkusunu, alçaklığını, umutsuz yalnızlığını.. Tropiklerde, o gözden ırak adada öğrendim ki, cennetle cehennem iç içedir, ancak bir katil bir peygamber olabilir ve insan bir başkasına, aynı karabüyü ayinlerindeki "Size Kabuk Adam'ın öyküsünü anlatacağım, tropik bir adayı, cinayet ve işkencenin, şiddetin bataklığında filizlenen bir aşkı, içinde yetiştiği toprak kadar acı dolu bir aşkı anlatacağım. Çıldırtıcı gücünü sonuna dek yaşanmayan arzulardan, en gizli hayallerden alan bir tutkuyu, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğu ve bütün yıkımların nedeni olan korkuyu, insanın en temel özelliği olan korkusunu, alçaklığını, umutsuz yalnızlığını.. Tropiklerde, o gözden ırak adada öğrendim ki, cennetle cehennem iç içedir, ancak bir katil bir peygamber olabilir ve insan bir başkasına, aynı karabüyü ayinlerindeki gibi, dönüşebilir, çünkü insanın tam zıddı gene kendisidir."
(Tanıtım Bülteninden)
140 syf.
·4 günde·9/10
Ön bilgi: Kabuk Adam'ı bana tavsiye eden ve okumama vesile olan değerli arkadaşım Roquentin/Duvar/'e teşekkür ederim.

Her ne kadar kitabın arkasında, "Kabuk Adam, Karayipler'de şiddetin bataklığında yaşanan korku ve tutku dolu sıradışı bir aşkın, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğun hikayesi." olarak bir tanıtım yapılmışsa da bence bu tanım son derece yanlış olmuş. Çünkü bu kitaba önce "sıradışı bir aşk" romanı demek, akabinde ise "mucizevi bir dostluğun hikayesi" demek, hem kendi içerisinde bir çelişki oluşturmakta hem de kitabın özünü tam olarak ifade edememekte. Bahsettiğim konuyu önce birkaç bilgi vererek açacağım ve bu açma esnasında size göre spoiler içeren bilgiler ortaya çıkabilir, şimdiden uyarmakta fayda görüyorum. (Bana göre spoiler filmlerde, dizilerde ve fantastik türdeki kitaplarda olur. Fakat bu tartışmaya girmenin yeri değil şu an.)

Kabuk Adam, Aslı Erdoğan'ın ilk romanı, benim de Aslı Erdoğan'dan okuduğum ilk kitap. Yazarın dilinin sadeliğini ve kullandığı kelimelerin zenginliğini beğendim. Bir kadın yazara göre son derece cesur ve açık sözlü. Cinsellik ve ırkçılık gibi zor konularda hiç çekinmeden söylemek istediğini söylemiş. Bu açıdan kendisini tebrik etmek istiyorum.

İkinci değinmek istediğim konu, kitabın otobiyografik bir eser olduğu. Gerçekten de kitabın isimsiz kahramanı ile yazar arasında birçok benzerlik var. Hatta kitabın anlatım üslubunun da birinci tekil şahıs olması, okurların kuşkularını artırıyor. Aslı Erdoğan gibi kahramanımız da fizikçi ve yalnız bir kadın. Aslında sadece Aslı Erdoğan değil, bence bu kitap yalnız bir kitap. Evet, yalnızlığı tam olarak anlatmıyor; ama içerisinde buram buram bir yalnızlık kokusu alıyorsunuz okurken.

Gelelim asıl meselemiz olan konuya, bu kitap kesinlikle bir aşk romanı değil bence. Hele dostluk romanı hiç değil. Daha önce bu kitaba ilişkin inceleme yazan arkadaşların yazdıklarını da okudum; ama maalesef ben biraz farklı düşünüyorum. Kabuk Adam'da bir aşk hikayesi anlatılıyor gibi görünse de insanların yalnız hissedişine ve korkularına vurgu yapan; korkularının üstüne giden insanların ancak korkularını yenebileceklerini ve "kabuk"larını kırarak iyileşebilecekleri anlatan bir kitap bence.

Aslı Erdoğan, "Kabuk" Adam'ı bir simge olarak kullanmış ve kadın kahramanımızın kendi içerisinde bir türlü yenemediği korkularını yenmesini, kabuğunu kırarak gerçek kimliğine dönmesini sağlamaya çalışmış. Çünkü Kabuk Adam da tıpkı isimsiz kahramanımız gibi psikolojik sorunları ve geçmişinden gelen hesaplaşmaları olan biri. Kitapta sadece kadın kahramanımızın yalnızlığı, ötekileşmesi, kendini sorgulaması, vicdani hesaplaşması ve pişmanlıkları anlatılıyor gibi görünse de aynı şeyler Kabuk Adam için de geçerlidir. Bu iki kahramanımızın birbirini tanıması, her ikisine de iyileştirici bir etki yaratmış ve ömür boyu unutamayacakları bir ders almalarını sağlamış. Birbirlerine karşı duygusal olarak yakınlık hissetseler de bence bu yakınlığın ismi aşk değil, acıların birbirine benzemesidir. Hani Sabahattin Ali'nin bir cümlesi var ya, "Aradığım yerlere benzeyiş buldum sende." İşte tam olarak mesele budur.

Kitabı elime aldığımda ilk sayfalarda müthiş güzel cümlelerle karşılaştım. Birçok cümlenin altını çizdim ve harika bir kitabı elimde tuttuğum izlenimine kapıldım. Kahramanımızın Kabuk Adam ile tanışmasına kadar geçen dönemi anlatışı, bana göre muazzamdı. Hatta başlarda Stefan Zweig'ın Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat isimli kitabı gibi bir kitap okuduğumu düşündüm. Klasik Zweig romanları gibi isimsiz kahramanımız da psikolojik durumunu ve başından geçecek olayları müthiş tanımlamalar ile önümüze sunuyordu. Ancak bu tanışma öncesi bölümün devam eden bölümlerinde beklediğim etkiyi bulamadım. Yine Aslı Erdoğan güzel cümleleri ile kendisini okutturmayı başarıyordu elbette; ama o başlarda aldığım edebi hazzı maalesef ilerleyen bölümlerde bulamadım.

Bence Aslı Erdoğan'dan çok güzel bir aşk romanı yazarı olur. Çünkü betimlemeleri ve düşünceleri aşık olmuş ve aşkı tanımış bir kadının cümleleri gibi geldi bana. O sebeple biraz da herkes bu kitaba aşk penceresinden bakıyor sanki. Aslı Erdoğan'ın cümlelerinin duruluğu ve çekinmeden her konuya değinebiliyor olması bende böyle bir düşüncenin oluşmasını sağladı. Yazarın bir kitabını daha okumaya karar verirsem bu kitap kesinlikle aşk romanı olacak.
140 syf.
·9 günde·Beğendi·10/10
Aslı Erdoğan ile tanışma kitabım oldu Kabuk Adam. Erdoğan gerçekten bizlerin sancılarını çok iyi tasvir etmiş. Toplumdaki sancılar, ağrılar ve sızılar. Hangi birimiz dile getirebiliyoruz bu sancıları, kimi zaman bir bebek gibi görürüm toplumumuzu. Bir sancımız, ağzımız, sızımız var ama anlatamıyoruz. Bunu küçük gösterme anlamında söylemiyorum, bazen sancılarımızı dile getirme konusunda bir bebek kadar çaresiz oluyoruz toplum olarak. Sancının yerini ve şiddetini hissedebiliyoruz ama iş bunu kendimizden dışa vurmaya geldiği zaman kimi zaman dilimiz dönmüyor kimi zamansa da bunu saklıyoruz (saklatılıyoruz). Toplumun bu sancı-anlatıcılarının önde gelen isimlerinden biri Aslı Erdoğan. Gerek yazdığı romanın kendisi ile gerekse de o romandan bir cümle ile bizim yıllardır dilimizin dönmediği şeyi bir çırpıda, korkusuzca söyleyen bir yazar. Kabuk Adam ise bu sancının dışa vurumudur.

Toplumdan ayrı düşen kişilerin psikolojileri neleri içerir, bu insanlar ne düşünür, ne içer, ne yer, nasıl uyur? Ve işin enteresan yanı biz normal insanlar onları neden görmeyiz? Görünmez değildirler aslında, onlar hep aramızdadırlar. Öyle bir ülkede yaşıyoruz ki, gerek eğitim sistemimiz gerekse de yaşam tarzımız başkasına muhtaç olmaya ve hayallerimizi kısıtlamaya tamamen müsait. Hani Oğuz Atay der ya, "Ben ressam olmak istiyordum, babam öyle bir meslek olmadığını söyledi." diye, aynı o hesap bizlerin de topluma uyuşmayan düşünceleri bir anlamda görünmezdir. Görünmez düşüncelerle dolu görünmez bir insan oluveririz bir anda. Çünkü sınavdan yüksek bir puan almazsak kimse bizi işe almaz ve bitmek bilmeyen komşularımızın kızı, oğlu her zaman önümüze örnek olarak sunulur ve bizden asla memnun olunmaz. Biz yükselmek için başkalarının kafasına basmak istemeyiz, kafasına basılan insanlar bizi aptal olarak nitelendirir.

Bu görünmezlik ise umutsuzluk verir çoğu zaman, dolayısıyla insanda korku duygusu da artık barınamaz. Sanırım intihar eden kişiler öyleydi. Korkacak bir şeyleri kalmamıştı çünkü, korkmaya değer bir şey bulamayacak ölçüde büyüktü umutsuzlukları. Belki de bu umutsuzluğu da görünmez olmaları tetikledi. Çünkü herkesten daha erken anladılar her şeyi. Kitabımız da görünmez bir insandan bahsediyor desek aşağı yukarı doğru bir sıfat olur sanırsam. Yüksek fizik öğrenimi gören görünmez bir insan. Eğitim konferansı için gittiği Karayipler'de hayatını onun yüzüne çarpacak ve ona görünmezliğini hatırlatacak olaylar yaşayacaktır. Kabuk Adam'a rastlaması onda bu değişikliklere yol açacak, görünmez olmanın verdiği 'dışlanmışlığı' tadacaktır.

Dışlanmışlık desem ne canlanır aklınızda? Sayıp da bitiremeyeceğimiz kadar çok insan var dışlanmış olan. Çünkü herkesin 2+2=5 dediği yerde, "4" diye cevap vermek, bir ukalalık, yanılgı, yalan, aldatma ve saygısızlıktır. Çünkü güya 'herkes' 2+2'ye 5 diye cevap veriyorsa, vardır herkesin bir bildiği değil mi canım? Bu kadar insan yanılıyor olamaz çünkü. Dışlanmış kişiler, 4'cülerdir diyebilir miyiz? İnsanları aldatmanın en kolay yolu bir insanı değil, birkaç insanı aldatmaktır. Bir zincirleme tepki meydana getirip bunun devamını onlara bırakmaktır. İşte bu zincirleme tepkiyi kıran kişidir dışlanmış kişi. Dışlanmış kişi birçok kişi olabilir. Görüşü, cinsel tercihi, ideolojisi ya da ırkı yüzünden dışlanmış kişiler olabilir bu insanlar. Kısaca toplum tarafından oluşturulan insan tipinin dışına çıkan insanlar.

Kabuk Adam yalnızca bunların tasvirinden ibaret değil elbette. Kabuk Adam, bir insanın kendi kabuğundan dışarıya çıkması olarak da nitelendirilebilir. Bir insan en iyi nasıl kendinden ve benlik kabuğundan sıyrılabilir? Yine kendiyle yüzleşerek. Bunu her insana yaşatan birileri vardır bana göre. Kabuk Adam tek bir kişi değil o yüzden. Kabuk Adam insanları kendine döndüren kişilerin tümü. İnsanları kendiyle yüzleştiren kişilerin tümü. Kabuk Adam, 'kabuklaşmamış ve asla da kabuklaşmayacak' bir semboldür. Bu roman da hem bu kişilerden birinin hikayesi hem de hepsinin sembolüdür. Sadece kendi sorununu dünyanın sorunu sananların aksine dünyanın tüm sorunlarını kendi sorunları olarak görenlerin öyküsüdür Kabuk Adam. Bu eser, Erdoğan'ın da dediği gibi kendi parasızlığı söz konusu olduğunda tüm dünyada (ve ülkemizde) yaşanan tecavüzleri, cinayetleri, intiharları ve diğer tüm olumsuzlukları da, dışlanmış insanlar gibi görünmez olarak kabul eden bencil ve kendi içinden çıkamayan zihniyetin eleştirisidir aynı zamanda da.
Ki zaten o iğrenç zihniyetle savaşmak için de Aslı Erdoğan gibi cesur insanlar gereklidir. Bizler de onlar gibi olabiliriz. Gerekirse elimizde kabuklarla, karşımızdaki bıçaklı saldırgan olarak kabul edebileceğimiz bu iğrenç zihniyeti savuşturabilmeliyiz (kitabı okuyanlar bu ayrıntıyı bilirler).

Bu inancı da kazandırır bize Kabuk Adam. Bununla savaşabileceğimizi.

Kabuk Adam ile en kısa sürede tanışmanız dileğiyle.
140 syf.
·3 günde·Puan vermedi
Kabuk Adam Aslı Erdoğan'ın ilk kitabı, roman, kısa roman, uzun öykü ya da novella olarak nitelendirilebilir. Kahramanı,tıpkı yazarın zamanında yaptığı gibi, yurt dışında fizik eğitimine devam eden ve bırakmayı düşünen genç bir kadın. Zaten birinci tekil şahıs açısından anlatıldığı için, ismini öğrenmiyoruz hiç. Böyle olunca da yazarın kendi hayatından esinlendiği fikri kitabın başından itibaren hiç aklımızdan çıkmıyor. Bir de, yazılan ilk roman hep yazardan bir şeyler taşır, diye bir söz hatırlıyorum hayal meyal. Acaba Aslı Erdoğan'ın da bir kabuk adamı var mı, bunlar bir şekilde gerçekten yaşandı mı, gibi fuzuli şeyleri bırakarak romana başlayalım isterseniz.

#9835497 , vurucu cümlesiyle başlıyor kitap. Kitap boyunca bir çok güzel cümle var bunun gibi. Okyanus betimlemeleri, korkusunu anlattığı yerler, güzel tespitler ya da tek tek anlatmayayım, kitap içinde bir çok yerde nasıl da güzel yazmış diyeceğiniz cümleler var. Burada kişisel bir görüşümü belirtmeden geçemeyeceğim. Mesela #18910045 , bunun gibi güzel betimlemelerle dolu kitap. Yazar kelimeleri gerçekten usta bir silahşörün tabancasını kullandığı gibi kullanıyor. Alıntılar da gösteriyor bunu kitaptan yapılan. Ama ben sıkılıyorum bir süre sonra bunlardan. “Aa, ne kadar güzel, aa bu da güzel, evet bu da güzel” cümleleri sonsuza kadar gidemiyor bende ne yazık ki. Belki de Nazan Bekiroğlu'nun kitabından bu kadar kolay sıkılmamım sebebi de budur. Kıyaslamıyorum kat'iyen, farklı kulvarlar. Ama hikayelerde değer arttıran bir öge olan bu metaforlar, romana gelince güzel ayrıntılar olmaktan öteye gidemiyor bence.

Biraz spoiler olacak haliyle, herkesin bu kadar beğendiği bir kitaba neden uzak kaldığımı başka türlü açıklayamam çünkü. Yazarımız, ya da kahramanımız, yurt dışında geçirdiği bunaltıcı fizik eğitimin bir bölümünde (yüksek lisans ya da doktora bilmiyorum), Karayiplerde küçük bir Amerikan adasındaki yaz seminerlerine balıklama atlıyor, ortamdan bir nebze uzaklaşmak için. Kendisi tam anlamıyla asi bir kadın. Kötü bir çocukluk geçirmiş, tecavüze uğramış daha sonra, intihar girişiminde bulunmuş. Adadaki lüks bir otelde başlıyor eğitimlere ve burasının da disiplin açısından, okuldan çok da farklı olmadığını anlıyor. (Bkz: #13047514)

İlk kısımlardaki ana tema, kahramanımızın korkunç geçmişi (ki ayrıntılarını öğrendiğimizde okuduğumuz bir çok kitaba göre yavan kalıyor), umutsuzluğu, bıkkınlığı ve kabuk adamın hayatına kattığı korku, huzur, büyü ve bilinmezlik karışımı bir şeyler. Otuzuncu sayfaya kadar acaba nasıl birisi bu kabuk adam beklentisine giriyoruz, hemen hemen her sayfada kendisi yaratıyor yazarın bu beklentiyi. Olabilecek en karanlık aynı zamanda en romantik olayların oluşmasını bekliyoruz.

Dediğim gibi kitabın başında "bir adam tanıdım, hayatım değişti" tarzı var hep ve biz de o adamı tanımaya başlıyoruz nihayet, kısa boylu, çirkin, meteliğe kurşun atan bir deniz kabuğu satıcısı bu adam (Kabuk Adam). Geçmişinde bir çok karanlık şey var (ki öğrenince bu karanlık şeyler de biraz yavan geldi bana). Kahramanımız (yazar dememeye özen gösteriyorum) iyi niyetli bir Türk olduğu için ilgi gösteriyor bu adama, adam da aşık oluyor hemen kendisine anladığım kadarıyla. Ama kahramanımız anlayamıyor tam, sürekli bir korku içinde. Bir şeyler hissediyor adama karşı- ne olduğunu anlayamıyor ama, dehşet de var içinde tutku da. Hatta tecavüze uğrayacağını veya öldürüleceğini bile bile adamı takip ediyor. Bunların hiçbiri olmuyor ama. Bir de kitabın başından sonuna kadar adanın aşırı tehlikeli bir yer olduğunu vurguluyor yazar ama nedense kitapta herhangi bir cinayet kavga, tecavüz ya da başka bir adli olay gerçekleşmiyor.

Neyse cesur kahramanımız, kabuk adam kendisine herhangi bir saldırıda bulunmayınca adama daha bir ısınıyor, bir nevi aşık oluyor ama bilmiyor ne olduğunu aslında. Kabuk adam göze girmek için her şeyi denese de arkadaş olmanın ötesine geçemiyor. İçini döküyor kızımız adama, ama birlikte olamayacağını da söylüyor.

Adadan gidene kadar ara sıra görüşüyorlar. Bu arada iki-üç adalıyla daha birlikte oluyor kahramanımız, cinsel birliktelik değil ama. Yaşadığı tecavüz dolayısıyla bu hislerinin köreldiğini söylüyor kahramanımız, ara sıra bazı uyanışlar yaşasa da.
Adadan ayrılana kadar bir çok tehlikeli ortama giriyor fizikçi, yazar, asi kızımız ve ayrılmadan önce kabuk adamı istemeden de olsa aşağılıyor. Sonra da ben ne yaptım diye kendini bırakıyor tamamen, fiziği bırakıyor, adamı idol haline getiriyor ve bitiyor kitap.

Kötü bir kitap değil kesinlikle, akıcı, kolay okunuyor, çarpıcı tespitler, mükemmel betimlemeler, bizim hikaye etkinliğimizdeki gibi bir kaybediş var. Kabuk adamdan çok kendini kaybediyor ama yazar. Kitabı adeta yaşadıklarını söylüyorlar bazı okurlar, ben aynı şeyleri hisedemedim ama. Kahramanı hayatın sillesini yemiş bir kadın olarak da görebilirdim şımarık bir kız olarak da. Nedense ben ikincisini tercih ettim. Yeterince samimi gelmedi bana yazar bilmiyorum neden. Erkek olduğumdan, duygusuz olduğumdan , ya da bir çok sebepten olabilir. Zaten diğer incelemelere baktığımda kendimden utandım biraz, bu insanların gördüğü şeyleri ben neden anlayamadım diye.

Belki de doğru zaman olmayabilir. Bazen doğru anlarda Kapital bile içinizdeki duyguları alt üst edebilir, bazen de ne bileyim "Eternal Sunshine" gibi bir film akşam haberleri sıkıclığı yaratabilir. Her şey doğru zamanla, doğru anla ilgili. Aşk da böyle bir şey belki. Kahramanımız da uygun ruh halinde olmasa, doğru anı yakalamasa belki sadece başka bir Karayipli olarak kalacaktı kabuk adam hatırlamayacağı.

Neyse uzun ve karışık bir yazı oldu. Kafam da karışık. Bazılarının dediği gibi yazarı Oğuz Atay'la kıyaslayamam kesinlikle.Ama gözümü de karartmadım. Mucizevi Mandarin'i okurum gibi geliyor ileride, hikaye yazarlığına daha fazla uyum sağlayabilirim Aslı Erdoğan'ın belki. Sadece buradaki incelemelerin çoğuna hakim olan, başkalaşma, yabancılaşma, kendini yeniden bulma ve binlerce duyguyu uyandırmadı bende bu kitap.Umarım sizde uyandırır.

Bir de bir etkinlik vardı, kadın yazarlarla ilgili, oraya dahil edecektim. Kaybolmuş galiba, ayın temasına uyup o da. Devam ettirmek isteyen varsa etkinliği haber verirse sevinirim:)
140 syf.
Bir ıssız adaya düşseniz yanınıza almak istediğiniz üç şey ne olurdu? Klasik anket sorusunu duymayanımız yoktur. Neden Kabuk Adam? Nedir kabuklarımız? İyileşmeye başlayan yaralarımızı kanatmamamız için oluşan fizyolojik bir koruyucu mu? Kaşıyıp kanatarak unuttuklarımızı hatırlatan bir özeleştiri butonu mu? Ya da kabuklarının altında gizlenmiş gördüklerimizin değil de göremediklerimizin asıl doğru olduğunun izahatı mı?
Avrupa’nın sayılı nükleer fizik laboratuvarından birinde çalışan, iyi bir eğitim almış, ancak intihara teşebbüs edecek kadar mutluluğu sevgiyi yakalayamamış, isimsiz roman kahramanı kadın gibi.
‘’ Bir balona şekil veren hava gibi, benim de hayatıma şekil verecek bir şeye gereksinimim var. Şu anda bunun ne olacabileceğini bile bilmiyorum, belki ancak sevgi diye tanımlanacak bir şey’’ (Sayfa-30)
Bu satırlara gelene kadar roman kahramanının anlattıklarından romantik film tadında gittiği adada Kabuk Adam ile tanışacağı anı hayal etmeye çalışıp durdum.
‘’ Yalnızlığa öyle alışmıştım ki bir başkasının ilgisini ancak bir tehdit olarak algılayabiliyordum. Yabani bir hayvanın insan karşısında tedirginliğine benzeyen bir duyguydu bu. İçimdeki ceset uyandırılmaktan korkuyordu. ‘’ (sayfa-42) sessiz çığlıkları atan kadının ters köşe yaptırması ile bir erkeği hayatına dahil etmesi ya da bir erkeğin hayatına dahil olmak istemesi ise bana imkansız gibi gözüktü . Sayfalar ilerledikçe de iyice inandım ki yaşadığı çocukluk anılarından kadının kendince devası olduğuna inanarak , ne kadar bir uyuşturucu satıcısı, siyah derili diye dışlanan, kimsenin güvenemeyeceği bir adam diye tanımlamaya çalışsa da asla kanatmak istemediği ama kaşımaktan da geri kalamadığı , duygusal gel gitlerinin seslenişi olan hayali bir Kabuk Adam oluşturuşu.
Bir kadın oluşuna rağmen bir erkeğin gözünden kadınlara bakış açılarının anlatımını muhteşem sergilemiş yazar.
‘’ Yanlarına vardığımda, Thomas eşyalarını çabucak toparlayıp kalktı. Bu arada ikisinin de , havluya sarılmadan önceki kısacık zamanda vücudumu alıcı gözüyle incelediklerini yakaladım. Thomas’ın bakışı açgözlü ve küstah, Tony’ininki ise hüzünlü ve tutkuluydu’’ (Sayfa-81) satırları ve ‘’ Ben öyle bir kadın istiyorum ki onunla evreni yeniden kurabileyim. Bir aile, bir ev kurmaktan da öte, bütün dünyayı, silbaştan beraber yaratmalıyız ‘’ (sayfa-61) ile birliktelik isteğinin ruh ikizini bulma gayretinde olan Kabuk Adam ile asıl amacının sadece cinsellik yaşamak için yaklaşmaya çalıştığını anlattığı Thomas tanımlamasında olduğu gibi.
Aynı iş yerinde çok samimi oldukları hatta tek dostu olan Maya’nın hırslarından, kendisini beğendirme çabalarından da bahsederek yaptırdığı dostluk arkadaşlık sorgulaması ve Maya’nın ilişkilerine dair yazdığı ‘’ Genç ve güzel bir kadınsanız eğer, erkekler gövdenizi asla reddetmezler, sizi reddetseler bile ‘’ cümlesi de bir o kadar düşündürücü.
Farklı ülkelerden insan tasvirleri yaparken kültürel ,coğrafik ve yönetim şekli özelliklerin insanları nasıl etkilediğini anlatışı ise ayrı bir roman yazılacak kadar ince detaylı.
Kitap hakkında yapılan incelemeleri okuduğumda aşk romanı mıdır değil midir ifadelerine sık sık rastladım. Bence bu roman ne bir aşk romanı ne de bir dostluk öyküsü.
Ne kadar iyi eğitimler alsak ve ne kadar iyi pozisyonlarda yaşamımızı sürdürsek de gün geliyor herkesin yaptığı şeyleri herkes gibi yapmaya meyilliyiz. Kimseye benzemediğimizi iddia etsek de bir bakıyoruz herkesleşmişiz.
Yazarın aslında kendine bir tarih yazarken ikinci el bir hayata bakarcasına duygularımıza tercümanlık gayretini ve çoğumuzun sessiz acılarını dile getirmek olduğunu bilmem hissedebilecek misiniz?
Ne demiştik en başta? Issız bir adaya düşersem yanıma almak istediğim üç şey: yalansız yalın gerçekten hissettiklerim, kayıtsız şartsız özgüvenim ve tümüyle steril edilmiş sitemsiz kararlarım olurdu. Ya sizin?
Keyifli okumalar.
155 syf.
·5 günde·Beğendi·8/10
Her şeyden vazgeçersin, mümkün olsa nefes almaktan bile. Denersin nefessizliği, başaramazsın. Aman intihar girişimini kimselere anlatma! Acımasınlar, şefkat gösterilerine ihtiyacın yok...
Hayat avuçlarından kayıp gider, elinden bir şey gelmez. Gerçekleri kabul etmeli, gerçeğin dibine yuvarlanmalısın... Kendine yasaklar koyar, yüreğinin yerinde sanki tıkır tıkır işleyen bir makine varmışçasına yaşarsın. Öyle hissiz, öyle umarsız... Tutunamadın bu dünyaya, yalnızlığa sığınırsın. Kimseler görmesin sığındığın yeri, kapalı kapılar ardına kilit üstüne kilit vur! Evet, o vitrinden izlediğin hayat senin hayatın, sana ait...

Ve bir gün karşına bir adam çıkar. Söylemediklerini anlar, hiç öğrenmediğin sevgiyi hissettirir. En gizli yaralarının kabuklarını birer birer koparır, koparır ama şefkatle. Gizli dehlizlerini ona açmaktan çekinmezsin, aniden çıkar dudaklarından gizlerin. Çünkü bu adam sana bakarken aslında içinde gizlenmiş mucizeni görüyor, biliyor ve hissediyorsun bunu. Bu adamı tanıdığından beri yüreğine, arzularına bağladığın prangalardan kurtuldun. Yalnızlığının altın anahtarını belki bir daha kullanmamak üzere yok edersin.

Bu adamın kim olduğunun bir önemi var mı? Karayipler'de deniz kabuğu toplayabilir, siyah bir deriye sahip olabilir, çirkin hatta çirkinden de öte olabilir... Bunlar engel mi, "KABUK ADAM" olmasına?

Kitabın kapağına bakarak içindekini anlayamadığın gibi bir insanın yüzüne bakarak içindekini bilemezsin! Biliyorsun bunu!

Belki "BENDEN kaçıp gitme!" der. Kaç kişi dedi ki hayatında sana bunu?
Peki kaçıp gidecek misin?
140 syf.
·4 günde·Beğendi·10/10
HOMOJEN HAYATINIZA RENK KATIN! :))

... Yanlışlıkla düşman topraklarıma giren bir acemi er olun mesela ... :)
... Aşkınızı katletmeyin, yoksa ömür boyu asla bağışlanmayan günahın lanetini sırtınızda bir kambur gibi taşırsınız.
... Kanayan yaranıza tuz basmayın, merhem sürün.

ZORBA VİCDANLAR

Unutmamak, belleğimizin intikamı. İçimizde de bu intikamı körükleyen bir meczup ve metruk ruh yaşıyor.
Yalnız ve eksiğiz, yaralı olmanın yanında ; tamamlanmayı bekliyoruz. Yalnızlığımızdan bizi sıyırabilen duygu ise sadece aşk. Aşk evirir bizi. Aşkı bulup da sahip çıkamayanın cezası yine yalnızlığa mahkûm olmaktır hem de kaybolarak kendinde bile.
Kayıp ruhumuzun sahibini bulduğumuzda, ona sahip çıkacağımız yerde; oyunlar oynamaya, maskeler takmaya, olmadığımız insan olmaya başlarsak aşk kaçıp gider ve biz aşka ihanetimizin cezasını ömür boyu çekmeye mahkum ediliriz.

EN TAŞKIN İNSAN EN YALNIZ OLANDIR

Yalnızlık içseldir ve dışavurumu taşkınlıktır.
Her birimiz içimizde pek çok cesetle yaşıyoruz, bazen uyanıyor bu cesetler ve korku denen o güçlü duygu tüm benliğimizi ele geçiriyor.
O cesetlerin kimi kılavuzumuzdur kimi celladımız kimi gardiyan kimi mahkûm...

NEDEN AŞKI ARAR İNSAN?

Evreni yeniden kurmak için...
Bütün dünyayı silbaştan beraber yaşatmak için...
Karanlıktan aydınlığa çıkmak için...
Yaşlanmış ve ağırlaşmış geceyi sabaha çıkarmak için...

KAÇ YARANIZ VAR RUHUNUZDA?

İçimizdeki yaralar hep kanar ve bu yaralar yaşayıp pişman olduklarımızdan değil, yaşayamadığımız hayıflanmalarımızdan kaynaklıdır.
Ölümcül bir günah gibi ruhumuzu çürüten bu yaraları iyileştiren de yine aşktır.
İnsan tutunamazsa, ömür boyu hep “ dışarda” kalacaktır. Dışarda kalan yalnızdır. Geçmişine, köklerine, gelecek hesaplarına tutunmak, yaşamanın bir belirtisidir ve yaşayan insanda “umut” hep vardır, içeriye girmek an meselesidir.

DİP NOT:
️Fizik semineri için geldiği tropikal adada, Karayipler’de; olağandışı, yapay, rengarenk, büyülü, hayaller ülkesinde bir Türk kadını , ruhu yaralı, siyahi bir yerliye âşık olur ama aşkına sahip çıkmaz ve ömrünce bu pişmanlığı yaşamaya mahkûm kalır.
Varoluş mücadelesi, aşk ve yalnızlık hikâyesi bu ... Önerir miyim?
Şiddetle...
Kitabı okumama aracı olan Semih ve Erhan, öneriniz beni canevimden vurdu bilesiniz . :)
140 syf.
·2 günde·Puan vermedi
-Spoiler içerir-
Kitap yeni bitti.Nedense içimde garip bir duygu var.Duygusal şeylerden kolay etkilenmem,etkilenmemeye çalışırım,fakat geçmişinde kadınlığı-cinselliği saldırı altına alınmış kadınların hikayelerinden çok etkilenirim hep.Belki de her gün benim de böyle şeyleri yaşayabilecek olmamın rahatsızlığıdır daha kolay empati yapabilmemin nedeni,kim bilir?

Yazar hakkında neredeyse hiçbir bilgim yok fakat fizikçi olduğunu hele hele de vakti zamanında CERN’de çalıştığını duyunca ona ayrı bir hayran olmuştum.Kahramanımızın fiziği sevmemesine de birazcık içerledim ama sevmediği bir alanda bu kadar başarılı olabilmesini de takdir ettim.Kitapta değindiği CERN’deki cinsiyetçiliği duymuştum,şuan bile var,kim bilir 90’lı yıllarda nasıldır diye düşündüm.Bunu hakkında Bilge Demirköz’ün –kulu,kölesi,hastası,müptelası olduğum fizikçimiz-bir videoda konuşması vardı,o da bahsediyordu bu durumdan.İncelemeyi fiziğe saptırmadan konuya devam edelim,kahramanımızın ne hissetti(rdi)ğine.Beni en çok etkileyen şey,kahramanın(A diyeceğim) geçmişinde uğradığı şiddet ve tecavüzler oldu.Tam sevişmeye başladığı anda ağlamaya başlaması gibi.Cinselliği,daha doğrusu kadınlığını,çok uzun zamandır içine gömmüş.Kimi arzularsa,ne kadar arzularsa arzulasın,ona yanaşmıyor:

‘’Yıllardır görülmemiş eski bir sevgili gibi çok uzaklardan çıkıp gelen duyguyu tanıyordum,cinsel arzuydu bu.Cinselliğim çoktandır kuruyup gitmiş,arkasına bile bakmadan terk etmişti beni.’’

Aşık olduğu adamı bile uzaklaştırıyor,arzularını bastırıyor:

‘’Oysa şimdi,yara bere içindeki korkak bir sokak köpeği gibi yavaşça sokuluyordu benliğime.Yoğun bir sıkıntı ve baş dönmesiyle birlikte.Geldiği yere geri yollamaya çalıştım onu,bunca zamandır saklandığı karanlıklara.İçimdeki ölü canlandırılmak istemiyordu.Tekrar acı çekmek istemiyordum.Kaçmalı,Kabuk Adam’dan uzaklaşmalı,odama sığınmalıydım.’’

‘’Arzu kolaylıkla bastırılabilir,ama asla unutulmaz,artık biliyorum bunu.Bedenin bellek üzerindeki mutlak egemenliği.’’

Aslında bizim doğup büyüdüğümüz toplumun kadınlarının çoğunun ruh hali gibi hissettikleri.Sanki kadın hissetmek,arzulamak bir suçmuş gibi hissediyor.Mahrem rüyalarından uyanınca utanıyor bir çocuk gibi,25 yaşında bir kadın!Bu suçluluk duyguları,hem geçmişinden hem de A’nın birkaç kez tekrarladığı gibi ‘’Türk kadını’’ olup büyüdüğü ve yetiştirildiği çevreden kaynaklanıyor.Cinselliğe düşkün olan arkadaşı Maya’nın tek gecelik ilişkilerle avunma çabasını,yalnızlığı kısa bir süreliğine dinlendirme aracı olarak görüyor.Bu ilişkilerin insanı korkunç bir şefkat açlığına sürükleyeceğini düşünüyor.

‘’Benim kadar yalnız ve umutsuz olan Maya,avuntuyu çoğu zaman tek gecelik ilişkilerde arardı.Genç ve güzel bir kadınsanız eğer,erkekler gövdenizi asla reddetmezler,sizi reddetseler bile.Bense bu gece birlik ilişkilerin,yalnızlığımı kısa bir süre için dinlendirse de,beni daha korkunç bir şefkat açlığına sürükleyeceğini düşünüyordum.Üstelik bir Türk kadınıydım,içinde büyüdüğüm hoyrat,sevgisiz toplumda,cinselliğim öldürücü darbeler yemişti.Kendime olan saygımı yitirmeden,böyle ilişkilere kolay kolay giremezdim.’’

Aşık olduğu adamın bir dokunuşundan bile deli gibi etkilenmesine rağmen bir eylemde bulunmuyor.A’ya en çok burada kızdım,kitap boyunca kafamda kurup kurup bu anı bekledim çünkü:(:D)

‘’Birden bire parmaklarını sırtımda hissettim.Usulcacık bir okşayış bütün bedenimi ürperterek boynuma ulaştı.Titredim.Sevme yeteneğini hiç kaybetmemişti elleri.
-Sana ilk kez dokunuyorum değil mi?
-Evet.
Bir kadına değil de hayatın kendisine dokunuyormuş gibiydi.Hiçbir şey söylemiyordum.Ansızın elini çekti.İnanılmaz yoğunlukta bir şefkatin ve arzunun sıcacık izini,ömür boyu sırtımda bırakmıştı.’’

A aşık olduğu adamı tekrardan görmek isteyince onu bulamadı,onu en son gördüğünde çok kırmıştı,kaba davranmıştı.Sonradan hep onu düşünmesine çok üzüldüm.Bir an benim kaybettiğim bir insanmış gibi hissettim okurken:

‘’Onu,gerçekte hiç görmediğim durumlarda düşlüyordum.Tony mercanlarda,suyun altındaki incecik,esnek bedeni;Tony dans ederken,sert kalçaları avuçlarımın içinde,Tony sevişirken...O tek,sihirli dokunuşunun sırtımda bıraktığı izleri bedenime yayıyor,sayısız kez beraber oluyordum onunla.Gerçekte bana elini sürmesine izin vermemiştim,ama fantezilerimde,vücudumu ve ruhumu bütünüyle,hiçbir şeyi saklamadan ona sunuyordum.O tılsımlı,güçlü ellerini dolaştırıyordu bedenimde-parmak uçları nasırlı olmalıydı-ya da keskin bir bıçağı;derin,dupduru bakışlarında,titreyerek bir midye gibi açılıyordum.Göğsündeki yara izlerini öpüyor,koltukaltlarının kendine özgü kokusunu soluyordum,teninin kopkoyu karanlığını içime çekiyordum.O son geceye,okyanusa bakan balkona dönebilseydim.Bu sefer ona dokunmayı başaracaktım.Ona sarılmayı,onu hiç bırakmamayı.’’

Her ne kadar aşık olduğu adama ulaşamasa da ona mektup yolladı fakat onu asla göremedi A.Ona benzeyen erkeklere ilgi duydu,kendi deyimiyle sadece fantezi düzeyinde bile olsa cinsel arzuları geri gelmişti ve bir gece o adamlardan birine-sevdiği adama ikizi kadar benzeyen birine- Kabuk Adam’ı anlattı,onunla sevişti.O adamın fotoğrafını önceden hindistancevizi ağaçlarının altında görmüştü.

Kitaptan sadece fizik ve kadınlık,cinsellik konuları aklımda kalmış ve beni etkilemiş olsa da[Biraz da incelemeyi gece 2-3 sularında yazmanın etkisiyle :)) ] yazar yalnızlık duygusunu da gerçekten çok güzel işlemiş.Bir okunuşta bitecek,son derece akıcı bir kitap.İyi okumalar…
155 syf.
·5 günde·Beğendi·10/10
Bu kitabı okurken dünyayı durdurun!

Giriş cümleleri her zaman zordur. İyi ve etkili olmak zorundadırlar. Kabuk Adam için bir giriş cümlesi kafamda birkaç gündür dönüp duruyordu. Bu kitabı okurken dünyayı durdurun! Cümlesi birkaç gündür kafamda dönüp duran cümleleri nakavt etmiş durumda. Tek kelimeyle Vurucu! Hayır! Ben kendi kelimemden bahsetmiyorum! Bu kitabın insanın üzerinde bıraktığı etkiden bahsediyorum. Vurucu! İnsanı darma duman eden bir kitap. Grogi (Boksta sert bir yumruktan sonra bilincin kaybolması) olmak gibi bir şey! Uzun süredir böyle bir kitap okudum mu? Maziye şöyle bir baktım evet var tabii ki. Elbette şahane eserler var. Dostoyevski, Zweig saymakla bitmez. Ama bu kitap beni öyle bir esir aldı ki bıraksalar bir gecede üstesinden geleceğim. Ama durdum, hayır dedim! Böyle bir kitap hemen biterse yazık olur. Bitmemeli!

Kabuk Adam bir sanat eseri, evet aslında klasik olmuş her kitap bir sanat eseri ama bu sanatın sizi ele geçirmesi her kitap için mümkün değil. Karayiplerdeki okyanusun sıcak esintisinin bir anda içinize nüfuz etmesi, sonra o dalgaların sesiyle rüzgârın uğultusunu kulaklarınızda hissetmeniz, kitabı okurken bir yandan kumlarda karınca edasıyla yürüyen Tony’i görmeniz, başındaki Jamaica beresinin renklerinin gözünüzü alması, her şey ama her şey orada olmanızı sağlayan kelimeler topluluğu. Kelimeler ve cümleler içinize girmeye çalışan karınca kolonileri gibi. Kraliçe karıncanın ayaklarını kolunuzda hissetmeniz gibi bir şey. Evet, bakın şuanda tam sağ kolunuzda yürüyor. Ben görüyorum çünkü.

İçinizde dolaşan o olağanüstü imgelerin rüzgârda dans etmesi sizi derinden sarsıyor. Her şeyin içinizde olup bittiğini zannediyorsunuz ama hayır yanılıyorsunuz, bunların hepsi gerçekten oluyor çünkü. Tony, gecenin içinden gelen görünmez bir uçurtma gibi bir anda sizin karşınıza çıkıveriyor, anlatıcının kulağınıza fısıldadığı hikâyeyi dinlerken, tehlikenin o derin ısırıklarına karşılık vermek istiyorsunuz ama nafile! Karşı koymak istediğiniz bir güç karşısında kafanıza çarpan kabukların yarattığı kesikler canınızı yakıyor. Siz o yarayı sarmaya çalışırken, metallerin parıltısı gözünüzü alıyor. Sonradan alacakaranlıkta, kumsalda ayağınızın altından akan şelalenin etkisi altında kalıyorsunuz. Kumsaldan denize atladığınızda yüzmek isterken derinliğin o dip dalgalarına maruz kalıyorsunuz. Kitabı okumuyor kitabı adeta yaşıyorsunuz. Kabuk Adam, okyanusta gizli kalmış bir kabuğun içindeki inci kadar değerli. Belki de bu bir siyah inci! Bu kitabın sizi okyanusun derinlerindeki nadide balıklarla tanıştıracağına eminim. Keyifli okumalar!
155 syf.
·1 günde·Beğendi·10/10
Bu şahane kitapla ve şahane Aslı Erdoğan ile tanışmama vesile olan https://1000kitap.com/yoldas62 'a minnettar olduğumu belirtmeliyim. Kendisinin incelemesini okuduktan sonra kitabı gerçekten çok merak ettiğimi farketmiş olacak ki taa Elazığ'dan kitaplarını bana gönderdi, kitaplar elime ulaşır ulaşmaz da Kabuk Adam'ı yutarcasına ama çabuk bitmemesine de özen göstererek okudum.

İçinde bulunduğumuz onca yapaylığın, gözlerimizin önünde gerçekleşen onca haksızlığın olduğu bu dünyada aslında nasıl da kanıksayarak yaşadığımın ilk kez böyle yüzüme yüzüme vurulduğunu hissettim. Dünyanın başına gelmiş en kötü şey'in insanoğlu olduğu fikrimi biraz daha perçinledi Aslı hanım yalan yok. Zira aynı gökyüzünü paylaştığımız onca insanla aramızda, dikenli teller,pasaportlar, bir takım devletin uygun gördüğü resmi zırvalıklar, duvarlar, ırkçılık, kafatasçılık, birbirinden daha zeki daha üstün daha entelektüel görünmeye yarayan diplomalar. Sanki insanlığın kaderi baştan sona birbirlerinden ayrışmaları üzerine kurulmuş gibi , belki tanısan çok seveceğin birini sırf bayrağı, dili, dini, rengi senden farklı diye yıllardır içinde ki sebebini bile bilmediğin nefretle hakir görüp,görmemezlikten gelebilirsin. Dünyada ki insanların çoğunluğu bu korkunç çemberin içinde.

Sevin arkadaş çok mu zor ya hu, ortalama 60/70 senelik bir ömür için bu nefret niye ? Hangi dil, hangi renk, hangi bayrak , hangi toprak parçası daha üstündür sevgiden ? Öldükten sonra bunların hangisine sahip olacaksın bir düşün , insan dünya da sahip olduğunu sandığı şeylerin kölesi değil midir ?


Sevgili dostum kitap çok güzel , Aslı abla'nın öykücülüğü daha da güzel, bu kitabın kilometre yaparak bana geldiğini bilmek daha daha güzel ve kıymetli. Mutlaka ve mutlaka bu kitabı raflarda, bankta, orda ,burda farkedip okuyun, okutun. Herkese iyi okumalar dilerim.
155 syf.
·4 günde·8/10
Kabuk adam beni Aslı Erdoğan ile tanıştıran ilk kitabı oldu. Aslı Erdoğan yaralarımızı kanatıp kanatıp yeniden kapanmaya bırakan bir kitap yazmış desem hata etmiş olmam sanırım. İlk başlarda çoğu okur gibi otobiyografik bir öykü mü diye düşünmüş olsam da araştırdığım kadarıyla değil. CERN'de çalışmış bir fizikçi olarak dili kullanmayı çok iyi bilen bir yazarın yurtdışında gördüğü değeri ülkemizde görmemiş olması, hapishanelere atılması da bizim ayıbımız olsa gerek...

Aslı Erdoğan kabuk kavramını bana göre bir metafor olarak kullanmıştır. Burada anlatılan sadece bir deniz kabuğu değil, kapanmamış yaraların kabuklaşıp hep kendini göstermesi, hissettirmesidir diyebilirim.
Fizik kafilesiyle gittiği Karayipler'de tutkulu, şiddet dolu, heyecan verici, korkutan, sıradışı bir aşkla bir o kadar koruyucu dostluğun Karayip gibi güneşin, dalgaların diyarında boy göstermesi belki de onu bu kadar samimi kilan.
Bütün herkesin kendini ahlak dersi vermekle yükümlü gördüğü bir yaşamda dışlanmışlık hissinin olması yadırganamaz. Bazen farklı olan ürkütücü olduğu kadar da çekicidir. Belki de bundan olsa gerek karakterin Kabuk Adam Tony'e bu kadar derin hisler duyabilmesi. Onun için ifade ettiği anlamının bu kadar büyük olması.

Siyahilerin artık dışlanmadıği yerdi Karayipler. Egzotik bir yer, egzotik bir aşk...

İnsanların şekilciliğine, ırkçılığına, ayrımcılığına Aslı Erdoğan'ın şu güzel sözlerini bırakıyorum:
"Irkçılığa, ayrımcılığın ve sömürünün her türlüsüne karşı koymayı varoluş nedenlerimden biri sayardım." İşte Aslı Erdoğan, her insanın, her hayvanın, her varlığın şefkate, sevgiye, ilgiye gereksinimi olduğunu düşünen bu kadar zarif yaradılışlı biri. Kitabını da siz düşünün artık.
155 syf.
·7 günde·Beğendi·10/10
Hayatımda okuduğum en güzel bir aşk hikayesi olmayan aşk hikayesi. Bu kitap bir varoluşun hikayesidir bana göre. Bu incelemeyi yazarken gerçekten heyecanlıyım. Çünkü okuduğum en güzel kitap top 10 listeme girmiş bulunmakta Kabuk Adam. Uzun süredir Aslı Erdoğan okumak istiyordum zaten, gerek bilimsel kimliği gerek “Geleceğin 50 Yazarı” içinde bulunması beni ona çekmişti. Çekiminin etkisine bu denli gireceğimi bilmiyordum. Kitabı dün gece bitirdim ve hala etkisindeyim.
Kitaba başladığımda önce sıradan bir aşk hikayesi gelecek diye korkmuştum. Daha sonra bu aşk içinde varoluş beni öylesine kendine hapsetti ki! Bu kitabın içinde sömürüden ,ırkçılıktan , kendi egzotik ırkımızdan tutun da değişik kişilikler , karayiplerin sıcak havası , farklı bir kültürün gettosuna kadar her birinden farklı bir roman yazılacak kadar konu işlenmiş. Kısa ve öz şekilde, can alıcı, nokta atışlarıyla.
Kitabın konusuna değinecek olursak eğer öncelikle karakterimizin bir adı yok. (Ben bunu kitap bittikten sonra kendi kendime düşünürken ve arkadaşlarıma anlatırken bu karakterin adı neydi ya? Diye sorduğumda bu çarpıcı gerçekle karşılaştım.Çünkü Karayipler ve Kabuk Adam beni büyüsü altına almıştı.) Kabuk Adam ise bu bilimkadınının aşık olduğu çirkin bir siyahi. Bu ana konuya sahiplik yapan mekan Karayipler ve burada çalan latin ezgileri kitap boyunca bana eşlik etti. Kendi hayatımda da latin danslarıyla ilgilendiğim için kitabın dans ile ilgili olan kısımlarını çok sevdim. Dans sadece ritime uyarak belli bir hareket kombinasyonu şeklinde ilerleyen bir süreç değildir. Dansı hissetmeye başladığınız anda kendinizle ilgili öğrenebileceğiniz çok büyük bir sır kapısını aralar size. Aslı Erdoğan bunu çok güzel işlemiş. Sevmediği bir işin ortasında bulunan bir Türk kadını olan karakterimiz , Türk kimliğinin , Türk kültürünün dayattığı cinsel baskı ve bu baskının yarattığı sonuçların büyük ezikliğini de bize çarpıcı bir şekilde hissettirmekte. Kabuk Adam Tony ile kendini tekrar tanıyan bir kadın. Geçmişine tekrar bu adamla göz atan , marihuananın sonsuz hayal kapılarını aralayan , aslında kişiliği sandığı kendini baskılayan kendine ket vurmayı başarmaya çalışan bir kadını anlatıyor bu kitap. Yaşamdan kaçarken, yaşamı bulan bir kadın. Aslında bir insanla bir Tanrının aşkı gibi. İlahi , mistik bir enerji var aralarında. Ancak tahmin edersiniz ki bir insan , insan olmaktan asla vazgeçmeyeceği gibi Tanrı da kendi ululuğunu kolayca yere sermez. İşte kitabın da bu şekilde bitmesi bu yüzdendir. Ne şekilde bittiğini okuyunca öğren sayın okuyucu ve kitabı okuduktan sonra gel bir sohbet edelim. İyi okumalar dilerim.
140 syf.
·Beğendi·8/10
Ben başlangıçta acaba Aslı Erdoğan'ın fizik bölümünü yarıda bırakmasından dolayı kendi otobiyografisini yazmış olduğu bir kitap mı diye düşündüm fakat internette araştırma yapınca onunla ilgili herhangi bir bilgiye rastlamadım. Belki de öyledir orası da şimdilik ben de muamma tabi. Bu kitabı okurken bir film canlanıyor gözünüzün önünde -filmi yapılsa da pek güzel olur - ... Okyanusun ılık sularının teninizde bırakmış olduğu yakıcı noktacıklar, nemden yapış yapış olan bir vücut, cinselliğin ve tutkunun ten üzerindeki hafif kıvılcımları, Küba esintileri, rastalı adamlar, adacıklar, yeşillikler, öbek öbek düzensiz beyaz evler... Fizik üzerine seminer yapmak için tropik adaya giden kadın karakterimiz oranın yerlisi olan okyanustan kabuk toplayarak turistlere satıp geçimini sağlayan "Kabuk Adam" Tony'le tanışır. Tony'yi tanıdıkça onun farklı yönlerini keşfeder, Korkuyla karışık arzu ve merak onu Tony'e yakınlaştırır ve ona aşık olur. Belki eser sonsuzluk vadedecek bir aşk hikayesi olmasa da okyanus havasını tüm hücrelerinizde hissettireceğine emin olabilirsiniz.

" *Her insanın kabuk altında geçmişini saklayan yaraları var, kabuk açıldıkça yaralar kanar." diyerek kitap hakkında da elimin altında duracak açıklayıcı bir cümle. Keyifli okumalar.
“Hayatın bizlere verip verebileceği tek ödül,tek armağan, sevgi dolu bir insandır ve biz böyle bir insanı, ilk fırsatta katlederiz. Sonra da, ömür boyu, bu asla bağışlanmayan günahın lanetini sırtımızda taşırız.’‘
Bazen insana hiçbir şey hatırlamak kadar acı veremez, özellikle de mutluluğu hatırlamak kadar.
“Korkmadığını söylediğin şeylerden korktuğuna eminim. İstemediğini söylediğin şeyleri de çok istiyorsun. Umutsuzluk değil seninki, sadece bıkkınlık. Yaşayan herkesin umudu vardır.”
Yalnızlığa öyle alışmıştım ki, bir başkasının ilgisini ancak bir tehdit olarak algılayabiliyordum. Yabani bir hayvanın insan karşısında tedirginliğine benzeyen bir duyguydu bu. İçimdeki ceset uyandırılmaktan korkuyordu. Sesimdeki sertlikten yılmıştı, yumruk yemişcesine bir adım geriledi.
Aslı Erdoğan
Sayfa 42 - Everest
Genç ve güzel bir kadınsanız eğer, erkekler gövdenizi asla reddetmezler, sizi reddetseler bile.. (!)

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Kabuk Adam
Baskı tarihi:
Ocak 2012
Sayfa sayısı:
140
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752893092
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Everest Yayınları
Baskılar:
Kabuk Adam
Kabuk Adam
Kabuk Adam
Dünya okurlarınca "geleceğe kalacak elli yazar" arasında sayılan Aslı Erdoğan'ın sayılan Aslı Erdoğan'ın yayımlandığı günden bugüne değerini ve yerini hiç kaybetmemiş ilk romanı: Kabuk Adam. Türk edebiyatında olduğu kadar dünya edebiyatında da yeni bir yazarın doğuşuna tanıklık eden bir kitap. Şık olmakla cinayet işlemek arasındaki o çok ince çizginin öyküsü.

"Size Kabuk Adam'ın öyküsünü anlatacağım, tropik bir adayı, cinayet ve işkencenin, şiddetin bataklığında filizlenen bir aşkı, içinde yetiştiği toprak kadar acı dolu bir aşkı anlatacağım. Çıldırtıcı gücünü sonuna dek yaşanmayan arzulardan, en gizli hayallerden alan bir tutkuyu, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğu ve bütün yıkımların nedeni olan korkuyu, insanın en temel özelliği olan korkusunu, alçaklığını, umutsuz yalnızlığını.. Tropiklerde, o gözden ırak adada öğrendim ki, cennetle cehennem iç içedir, ancak bir katil bir peygamber olabilir ve insan bir başkasına, aynı karabüyü ayinlerindeki "Size Kabuk Adam'ın öyküsünü anlatacağım, tropik bir adayı, cinayet ve işkencenin, şiddetin bataklığında filizlenen bir aşkı, içinde yetiştiği toprak kadar acı dolu bir aşkı anlatacağım. Çıldırtıcı gücünü sonuna dek yaşanmayan arzulardan, en gizli hayallerden alan bir tutkuyu, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğu ve bütün yıkımların nedeni olan korkuyu, insanın en temel özelliği olan korkusunu, alçaklığını, umutsuz yalnızlığını.. Tropiklerde, o gözden ırak adada öğrendim ki, cennetle cehennem iç içedir, ancak bir katil bir peygamber olabilir ve insan bir başkasına, aynı karabüyü ayinlerindeki gibi, dönüşebilir, çünkü insanın tam zıddı gene kendisidir."
(Tanıtım Bülteninden)

Kitabı okuyanlar 1.032 okur

  • Özlem Fidan
  • Muhyettin
  • Nur Kzl
  • Delal parıldar
  • Tuba Doğan
  • l
  • Gözde Raday
  • Makbule
  • Sinan Atıl
  • Berna Çolak

Yaş gruplarına göre okuyanlar

0-13 Yaş
%5.3
14-17 Yaş
%4
18-24 Yaş
%22.2
25-34 Yaş
%35.1
35-44 Yaş
%23.8
45-54 Yaş
%7.3
55-64 Yaş
%1
65+ Yaş
%1.3

Cinsiyetlerine göre okuyanlar

Kadın
%76.2
Erkek
%23.5

Kitap istatistikleri (Bütün baskılar)

Bu baskının istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%21.7 (92)
9
%21.5 (91)
8
%24.5 (104)
7
%17.5 (74)
6
%5.7 (24)
5
%4.2 (18)
4
%2.4 (10)
3
%0.7 (3)
2
%0.7 (3)
1
%0.2 (1)

Kitabın sıralamaları