Emrah YALÇIN
@Hamrah
13 Temmuz
108 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
I. Sanki rüzgâr kalkanım, çiçekler miğferim, otlar siperim olmuştu. ( Nöbetçi Âşık)
II. "Ben o mertebede değilim Yarabbi. Bana çekeceğim yükten ağırını verme. Bizi hastalıkla, açlıkla, yoklukla imtihan etme. Kahrın da hoş lütfun da hoş, demek için insanın veli olması lazım. Ben kimim ki? Bir aciz kulum. Nerde bende o teslimiyet? Bugünüme şükrolsun" (Çiçek Tefsiri)
III. Paradan korkulur mu?
Korkulur efendim.
Babayı oğuldan, karıyı kocadan ayıran; haneleri viran eden, sarayları deviren o. (Paranın Yükü)
Reklam
Edebiyat kaprislidir çünkü okurundan zaman, yalnızlık talep eder; okurunun başka bir şeyle ilgilenmeyip sadece kendisine odaklanmasını ister. Söz konusu 21. yüzyıl olduğunda hayat iyice hızlanıp, karmaşıklaştığında, insanı sadece fiziksel olarak değil zihinsel olarak da tükettiğinde ve aynı anda birden fazla işle ilgilenmek olağanlaştığında, edebiyatın talep ve isteklerini yerine getirmek daha da istisnai bir hale dönüşür.
Sana büyük caddelerin birinde rastlasam
Elimi uzatsam tutsam götürsem
Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak
Anlasan
Elimi uzatsam tutamasam
Olanca sevgimi yalnızlığımı
Düşünsem hayır düşünmesem
Senin hiç haberin olmasa
Senin hiç haberin olmaz ki
Başlar biter kendi kendine o türkü
...
(Deli Kızın Türküsü, III)
