Schopenhauer kırk yaşına girer. “Hiçbir değerli insan yoktur ki,” diye teselli eder kendini filozof, “kırk yaşından sonra … biraz olsun insanlardan nefret etmeye başlamasın.”
“Hiçliğin o keyifli dinginliğini yok yere bozan bir olay diye niteleyebiliriz hayatımızı.” İnsan varoluşuyla ilgili şöyle söylenebilir: “Bugün kötü, yarın daha da kötü olacak ve en kötüsü olana dek de bu böyle sürüp gidecek.”