İnsanlar içinde bir sana inandım,
Bir seni sevdim kendimden başka.
Uykularımın bölündüğü saatlerde
Sendin düşündüğüm soluk soluk.
Sivri bıçaklar gibiydin karanlığımda,
Gözümü yumsam seni görüyordum.
Oynak türkülere benzeyen yürüyüşünle
Sen çıkıyordun karşıma,
Karanlığımda.
İki yıldızlı ellerin görülmedik
Karanlığımda.
Bir orman yangınıydı dudakların.
İstesen hayat verirdim bu karanlıklara.
İstesen, gökyüzünü bir mendil gibi yırtardım.
Denizlerden, göllerden, nehirlerden
Sana görmediğim renkler yaratırdım.
Zamanın ötesinde
Yeni bir dünya kurardım sana;
İnsansız, Tanrısız, kedersiz.
Severdin,
Dağ rüzgarlarının serinliğince.
Yaşardın,
Bu sefil dünyamızdan uzak.
Ümit Yaşar Oğuzcan
Zaman sen olmayınca geçmiyor,
sen olunca da yetmiyor...
Üşüyorsan söyle,
seni bir kat daha seveyim.
Bak!
Papatya mevsimi geldi.
Mevsimlerden papatyayı severim,
sonra seni,
sonra yine seni,
ve hep seni...
Cemal Süreya
bir şey var, adını koyamadığım.
kırılmaktan öte, parçalanmak gibi.
toplamaya çalıştıkça dağılıyor.
dağılıyorum.
bir şey var, halledemiyorum
Turgut Uyar