Bazen kendi bakış açımızı kabul ettirmekle o denli meşgul oluruz ki, onlarınkini bütünüyle göz ardı ederiz. İyi bir ebeveyn olmak ise sürekli açıklama yapmaktansa bolca dinlemeye dayanır.
Çocuğunuz dediğinizi yapmadığı zaman, sorun çocukta değil de ondan istediğiniz şeyde olabilir. Bu olasılığa o kadar az sayıda ebeveynlik kitabı değiniyor ki, şaşırmamak imkansız. Bu kitapların çoğunun başlangıç noktası, ebeveynin bulunduğu istekdir. Sonrasında bu isteklerin yerine getirilmesi için kullanılabilecek teknikler açıklanmaya başlanır. Pek çok durumda bu teknikler “olumlu pekiştirme “ ve “sonuçlar “ içerir. Ama ebeveyn, çocuktan ne istediğini gözden geçirmeye asla davet edilmez.
Az önceki davranışım kendi gereksinimlerim, korkularım ve yetiştirilme biçimimden mi ileri geliyordu, yoksa çocuğumun iyiliği için yaptığım bir müdahale miydi?