Hayatta umursayacak hiçbir şeyi olmayanlar değil miydi hep kıyafet peşinde koşanlar! Çabasızlıktı bu kıyafet takıntısı. Ve çabasız bir hayatın sıkıntısını hiçbir şey geçiremezdi.
Çünkü Orhan ın gözleri öylesine dikkatle kendisine kitlenmişti ki... o derinliğin içinde kendini buldu sanki İlmiye, her şeyden saklandığı, kimseyle paylaşmadığı tüm duyguları o derinliğin içinde pusudaydı... Orhan ın gözleri sanki kendi ruhunu yansıtan bir aynaydı.