Hanife Sürücü

Aslında babalarımız bizi severdi, babam konusunda bundan eminim, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı. Onlara da bunu nasıl yapacağını kimse göstermemişti. O garip zırhı ancak torunları alabiliyordu.
Sayfa 164 - Metis·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çocukluk dikeydir. Yukarıya doğru büyürsün, boyun bahçedeki güllerinki kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğünü söyler durur, baban seni havaya kaldırır, parmak uçlarınds yükselirsin, her şey kıpır kıpır hayat ve hareket doludur, yatmak istemezsin, ancak zorla yatarsın. Yaşlılık yataydır. Azıcık dinlenelim, öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece, çünkü benim... Yaşlılık uzım süreli, belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır.
Sayfa 130 - Metis·Kitabı okudu
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?
Sayfa 17 - Metis·Kitabı okudu
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendisinden mi? O denli yok ki her boş anı yokluğuyla dolduruyor.
Sayfa 17 - Metis·Kitabı okudu
Çünkü, Gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz.
Sayfa 13 - Metis·Kitabı okudu