Sevdiğim çok az kimse var, beğendiklerim ise daha da az. Dünyayı daha iyi tanıdıkça, hoşnutsuzluğum artıyor ve her geçen gün, insan karakterinin kararsızlığına ve insanların görünüşlerine ne kadar az güvenilebileceğini olan inancımı doğruluyor.
Her ilişkide minnetin veya gururun o kadar büyük rolü var ki yeni doğmuş bir sevgiyi başıboş bırakmaya gelmez. Başta hepimiz özgürüzdür .Ufak bir gönül kayması kadar doğal ne olabilir ki? Ancak karşısındakiden cesaret almadan gerçekten aşık olabilecek kadar cesaret gösterebilen azdır